365 plates #264-#265 rust zacht Pascal

En er zijn weer 2 dagen om, eigenlijk wilde ik gisteren gewoon over eergisteren posten maar dat ging een beetje mis. Dus dan maar weer 2 vandaag! Ik was een dag druk bezig voor Ballontraebay, ik was een ochtend mee op de vrachtwagen en ‘s middags bracht ik Pascal weg..

#264 druk voor Ballontraebay

Dinsdag was ik aan de slag voor Ballontraebay. ‘s Ochtends was ik bezig met wat huishoudelijke dingen en daarna maakte ik een fatsoenlijke planning voor september. Dat was gewoon echt nodig ! En na de lunch ging ik dan ook aan de slag met de foto’s. Ik kwam een heel eind vooruit en was heel tevreden.

Altijd fijn om te fotograferen!

Toen ik weer een pakketje had aangenomen liep ik naar de winkel voor boodschappen. Ik had brood nodig en eten voor 2 dagen. Ik besloot nasi te maken, dus daar haalde ik de spullen voor. Terug thuis ging ik vrijwel gelijk aan de slag ermee/ En zo eindigde ik met een bordje nasi/pasta en rabarber compote op de bank. Na het eten deed ik de afwas en ruimde ik nog wat dingen op.

Tja jullie kennen me wel met mijn 2 verschillende gerechten haha.

Kenneth kwam thuis en at zijn avondeten terwijl ik nog even een toetje nam. Daarna reed ik naar Roermond! Even helpen met een lp-speler, die het vervolgens nog niet deed. Ook hielp ik papa even met de tuin en we dronken natuurlijk wat en kletsten bij. Rond half 11 reed ik weer naar huis!

#265 rust zacht Pascal

Mooi uitzicht vanuit de vrachtwagen

De wekker ging om 10 voor 6, dan had ik 10 minuten extra om me klaar te maken. Want ik mocht mee op de vrachtwagen. En eerlijk is eerlijk dat was de meest rustige rit die ik ooit heb mee mogen maken. Ik was meer bezig met artikelen schrijven, 8 stuks(!) nailed it! En af en toe deed ik een deur open of haalde ik de poten naar beneden of boven.

Kenneth belde de dierenarts vanwege Pascal, hij was nog steeds niet beter dus we besloten dat het beter was hem uit zijn lijden te halen. We konden rond 6 uur terecht, maar we wisten niet of het haalbaar was als ik op de vrachtwagen bleef. Dus ik nam de bus en trein naar huis, zodat Kenneth zijn auto daar kon houden voor in geval van nood. Uiteindelijk was hij om half 5 klaar en om 5 weer terug thuis. Maar goed, we moesten het zekere voor het onzekere nemen.

En dit is onze Pascal

Om iets voor 6 stapte ik met een klein bakje in de auto. In het kleine bakje lag onze Pascal. Ik besloot hem in te fluisteren dat hij de groetjes moest doen aan iedereen boven. Dat zeg ik overigens altijd als er weer een diertje naar boven gaat, daarmee ben ik begonnen toen opa Jo stierf. Het deed me wel wat dat ik de kleine na 2 maandjes weer moest laten gaan, maar aangezien ik vanaf het moment dat hij ziek werd afscheid heb genomen was de pijn iets minder.

Nasi met loempia sausss

Toen ik terug was aten we een bord nasi, keken we of iedereen met Kenneth zijn verjaardag in de kamer kon passen en voor de rest heel rustig aan. We ruimden wat op en rond 10 uur gingen we naar bed. Weer eens even op tijd!

Rust zacht kleine Pascal!

Volg je me al via FacebookInstagram en/of Twitter? Zou ik heel leuk vinden!

2 Reacties

  1. Dorothé
    augustus 24, 2017 / 7:56 am

    Hoe klein het diertje ook is, het laat altijd weer een lege plek achter. Het lag niet aan jullie maar de natuur. Gen mutatie kan zo gemeen zijn. Rustig even laten zakken en als jullie willen, laat je een nieuw kameleonnetje in je leven toe.
    Tot strakjes xxxx

  2. oma
    augustus 24, 2017 / 8:10 am

    weer genoeg mee gemaakt in die twee dagen. Zo ben je deze vakantie al veel ups and downs tegen gekomen, c’est la vie. Sterkte en vandaag een leuke dag. Groetjes oma xx

Geef een reactie