365 plates #344 Naar de dierenarts

Gisteren was een hele spannende dag! Ik was in Roermond om mee te gaan naar een oefenwedstrijd van Fortuna. Maar of dat door ging was nog maar de vraag! We moesten namelijk naar de dierenarts met Jive…

Ochtendspits en niet zo’n leuk nieuws

‘s Ochtends had ik wat vertraging, want echt opstarten lukte niet. Ik kreeg het dagboek van gisteren niet uit de vingers en dan is het nog best een klus om een beetje op tijd een dagboek online te zetten. Maar uiteindelijk lukte het! Ik keek nog even wat Youtube filmpjes en daarna reed ik naar Roermond. Ik had afgesproken Jill naar school te brengen en ik moest toch sprinkhanen halen. Dus dat kon ik combineren!

Eenmaal in Roermond merkte ik dat er wat was, iets was er niet goed met Jive. Maar echt uitleggen konden Mandy en Jill het niet. Dus ik amuseerde me met fruit maken voor Mandy, wat proberen te brainstormen en zo verder. Ook had ik nog een mijlpaal, want voor het eerst in mijn leven moest ik een fopspeen uitkoken. Jill bracht ik naar school en eenmaal thuis was Mama bijna klaar met werken. Dus toen ze binnen kwam vertelde ze me wat er aan de hand was met Jive. Haar tumor was begonnen met uitzweren en dat is niet goed en heel pijnlijk. Dus ze wilden er eigenlijk mee naar de dierenarts om te kijken wat er nog mogelijk was. En te proberen haar geen patiënt te maken, maar ook niet te laten lijden. Een vervelende, maar goede beslissing.

Omdat er nog geen afspraak was gemaakt rende ik gewoon weer verder. Ik haalde Jill op, haalde sprinkhanen voor de beestjes en zo belandden we weer thuis. Toen was er wel een afspraak gemaakt. Om 20 over 3 moesten we daar zijn. Ik wilde graag mee, dat had ik altijd al gezegd. “Als Jive moet, dan ga ik mee!”.

Naar de dierenarts

We lunchten en daarna ben ik op de bank geploft. Ik had niet echt de zin en inspiratie meer om te schrijven. Hoewel ik wel een gevoel had dat ik nog geen afscheid hoefde te nemen. Om 3 uur reden we er naar toe en het verbaasde me dat ze zich eigenlijk best wel amuseerde in de auto. Ze had er al eeuwen niet meer in gezeten, maar volgens mij vond ze het niet erg. Ze huilde en schreeuwde niet. En eenmaal bij de dokter ook niet. Daar konden we gelijk doorlopen, dus dat was fijn. Maar ik denk voor de kat in de wachtkamer het fijnst, want die hoorde je blazen haha.

De conclusie van de dierenarts was heel duidelijk. De tumor die ze had en waar ze niks meer aan konden doen was naar buiten aan het zweren. Dat wisten we al. Maar hij vond haar nog te levendig om haar in te laten slapen en stelde voor om toch nog medicatie te geven. De beste man was een typetje van “Ik weet alles beter, want ik heb er voor geleerd.”. Heel naar. Wij wisten ook dat ze nog heel levendig was en met die gedachte gingen we akkoord. Dus we kregen medicijnen mee en toen mocht ze naar gelukkig naar huis. En nu weten we dat het ieder moment kan omslaan. Wellicht krijgen we haar nog 3 maanden”fit” mee, maar het kan ook zijn dat we binnen 2 weken een andere keuze moeten maken. Als zo’n wond open is weet je dat het achteruit zal gaan. Maar wanneer dat kan niemand ons vertellen.

Oefenwedstrijd Fortuna Sittard

Terug thuis gooide we ons verhaal bij de rest eruit. En met papa’s idee “ene oor in, andere oor eruit” gingen we verder. We hebben medicijnen, we kijken hoe het gaat en dan zien we het wel. Dat was wat we wilden weten, niet meer en niet minder. Samen met papa ging ik naar de boodschappenwinkel voor het avondeten. Een leuk klusje!

dierenarts

Als avondeten aten we lekker zelfgemaakte nasi. En dat was natuurlijk weer smullen. Jordy en Mandy aten ook mee, dus dat was heel gezellig. Alleen Kenneth miste, maar die was nog druk aan het werk. En na het eten vertrokken we naar Echt voor een oefenwedstrijd van Fortuna Sittard tegen EVV.

Het was een mooie wedstrijd! Beide ploegen speelde goed en enthousiast. Dat was mooi. Het belangrijkste voor ons was dat Fortuna er zonder blessures uit kwam. Volgende week spelen ze tegen de Graafschap en dan moet je niet willen dat je A team geblesseerd is. Eentje kwam naar ten val na een trap tegen het scheenbeen. Die had echt pijn! Het is te hopen dat hij volgende week gewoon mee kan doen, want gisteren liep hij daarna op het veld. Uiteindelijk speelden ze 2-2, een mooie score!

Na het voetbal reden we nog even door naar Jordy en Mandy. Even opwarmen en kletsen! Gezellig. En daarna reden we naar Roermond. Nog een bakje chipjes en wat te drinken en toen hop naar huis. Dat was nog even spannend, want ik moest nog kijken of ik in mijn auto kon komen. Jordy had namelijk zijn bus zo geparkeerd dat hij goed stond voor het weekend. Maar ik moest er nog achteruit haha. Gelukkig kreeg ik de deur net open, dus toen kon ik snel naar huis. En hup het bed in voor een volgende drukke dag!

Het was dus heel spannend gisteren. Ik ben blij dat Jive mee terug kon en ik hoop dat ik nog even van haar kan genieten. Hoe was jullie vrijdag?

Fijn weekend!

Volg je me al via FacebookInstagram en/of Twitter? Zou ik heel leuk vinden!

5 Reacties

  1. kdewinter
    november 11, 2017 / 10:04 am

    Aaaaw, wat sneu voor de hond! 🙁
    Lekker, nasi! Maar heb je daar nou appelmoes bij??

    • BijZus
      november 11, 2017 / 10:06 am

      Ja dat zie je goed haha. Vind ik lekker !

      • Karin
        november 11, 2017 / 10:22 am

        Hahahahaha, dat ga ik ook eens proberen! 🙂

  2. Dorothé
    november 11, 2017 / 10:07 am

    Hetzelfde hè, gisteren kon je goed merken dat mensen die gestudeerd hebben niet altijd communicatief handig zijn. Er is niet voor niks de tv serie dr. Tinus ontstaan
    Blij dat we geweest zijn.
    Heel fijn weekend geniet ervan xxx

  3. oma
    november 11, 2017 / 6:32 pm

    Dat was je dagje wel weer, maar jullie hebben gedaan voor Jive wat jullie konden, een vervelende dierenarts, maar Jive is nu toch fitter. Wie weet gaat het nog een hele poos goed. Vandaag heb je zeker een fijne dag gehad, nog een fijne avond en groetjes van opa en oma xx

Geef een reactie