Gewoon weer eens schrijven

Zo ik zit op de bank en heb niks ingepland, tja heel handig vind ik dat van mezelf niet. Maar ik besloot om maar gewoon eens te gaan schrijven. Schrijven over het geen wat mij bezighoud.

Het is lang geleden dat ik zomaar wat heb zitten typen. Om gewoon even lekker van me af te schrijven. Tegenwoordig moet alles SEO proof zijn en als je iets wilt bereiken moet het ook iets zijn over wat mensen interesseert. Nu deel ik gelukkig wel alleen wat mij ook interesseert. Maar ja, je moet er toch wel een klein beetje bij nadenken. Maar soms is die tank van ideeën even leeg of zijn er genoeg ideeën, maar juist dan heb je eigenlijk weinig zin om daarover te schrijven.

schrijven

Even geen zin

De zin ontbreekt mij op het moment sowieso. Ik schrijf graag, maar ik heb er de puf niet voor. Ik ben moe, zit niet zo lekker in mijn velletje en dat alles door maar een idiote gebeurtenis. Mijn hoofd krijgt het niet verwerkt en daar baal ik van. Want die gebeurtenis gun ik in geen honderd jaar zoveel aandacht als wat mijn hoofd er nu aan besteed. Maar het achtervolgt en de drukte die school de afgelopen tijd mij gaf maakte het er niet beter op. Ik slaap slecht en over het algemeen kun je mij momenteel het beste omschrijven als somber. Ik ben niet depressief, want ik heb momenten dat ik oprecht geniet en oprecht lol heb. Die heb je niet meer als je depressief bent, tenminste niet als ik de boekjes moet geloven.

Maar goed, klagen en zeuren heeft geen zin! Als mensen mij vragen hoe het met me gaat is het eigenlijk altijd “goed!” wat ik als antwoord teruggeef. De makkelijkste weg en eigenlijk ook het eerste wat in mij opkomt. Maar de mensen vlak naast mij horen ook aan mij dat het eigenlijk even niet zo heel lekker gaat. En dat mag! Het is niet erg om even niet zo lekker in je vel te zitten, zolang je maar probeert er niet teveel aandacht aan te schenken. Ik ben volledig voor het positief denken en een positieve mindset, maar soms, heel soms, lukt het gewoon even niet.

De dag dat alles beter is

Je hebt je zorgen, die zijn er momenteel best veel. Ik maak me druk om dierbaren, om toekomstige gebeurtenissen en al dan niet meer. Maar ik verheug me gelukkig ook op bepaalde gebeurtenissen. Zo kijk ik uit naar het moment dat mijn kantoortje af is, de reizen die we gaan maken (vertel ik je van de week nog wat over!), dat er wat meer werk komt en dat het weer lekker gaat en ik me niet meer druk maak. Het probleem is vaak met druk maken dat je er totaal geen grip op hebt. Dat is in ieder geval in bij mij zo, ik maak me druk om dingen waar ik totaal geen grip op heb.

Daarom wordt ik momenteel ook zo vrolijk van het liedje “de dag dat alles beter is”, een nummer van Nick en Simon. In hun refrein zingen ze:

Alles wat je zoekt dat komt terecht
En alles wat je wenst dat krijg je echt
Alles wat je liefhebt,
word vanzelf aan jou gehecht
Herinner je die ondergaande zon
De ochtend dat de dag weer mooi begon
Bereid je maar vast voor
Op de dag dat alles beter is

Ik vind dat zo’n mooi refrein en het maakt me vrolijk en verdrietig tegelijk. Want het slaat momenteel de spijker op de kop.  Ik zal het nummer hieronder even plaatsen.

Het gewoon accepteren!

Ik wil weer lekker vrolijk zijn! Van binnen en van buiten. En dat komt goed, dat weet ik 100% zeker. Dit gevoel blijft niet eeuwig. En hoewel ik eigenlijk niet zo van het schrijven ben over het negatieve lucht het me eigenlijk ook wel weer op. Mijn brein ziet er momenteel gewoon zo uit. Ik kan het niet mooier maken dan dat het is. En ik vind eigenlijk dat daar ook best over geschreven mag worden. Het kan geen kwaad, misschien vinden mensen er herkenning in. Dan onthoudt het refrein, want zo is het voor mij, maar ook zeker voor jou. Ik accepteer dat ik momenteel eerder huil dan lach, hoewel huilen mij momenteel ook niet lukt. Het is goed zo, de emmer is vol, die moet weer leeg en dan gaan we weer verder!

De tactiek die ik de afgelopen weken heb gevolgd “op links en door” mag los. Laat het maar zijn zoals het is. Ik geniet van de kleine dingen en als ik me dan toch weer somber voel omarm ik die ook. Het mag, maar gebruik het niet als je knuffeldier. Daar zijn veel te veel mooiere knuffels voor. Zolang dat lukt komt het wel weer goed. 

Volg je me al via FacebookInstagram en/of Twitter? Zou ik heel leuk vinden!

2 Reacties

  1. Dorothé
    januari 25, 2018 / 9:13 am

    Meis, ik ben trots op je. Wordt alleen tijd dat je aan jezelf gaat denken. Het kantoor en het schrijven. Ontzettend goed geschreven stuk.
    Xxx

  2. oma
    januari 25, 2018 / 12:03 pm

    goed geschreven Kelly, ik hoop dat het je wat opbeurt, dit zal tijdelijk zijn. Je hebt het een tijdlang te druk gehad om je er in te verdiepen, nu je iets meer tijd krijgt, kom je er weer bij uit. En Kelly: There’s not a night so dark, or a bright day follows. Ga leuke dingen doen! Liefs oma xx

Geef een reactie