Probeer zo dicht mogelijk bij jezelf te blijven..

Als er iets is wat ik afgelopen jaar heb geleerd is dat het feit dat je zo dicht als mogelijk bij jezelf moet blijven. Je kunt namelijk enorme klappen krijgen als je het niet doet.

Niet aan de verwachtingen voldoen

Aan het begin van het jaar paste ik mezelf zo aan dat ik me staande kon houden op stage. Van binnen was ik al niet meer mezelf. Maar daar wist ik me nog recht op te houden. Vraag me niet hoe, want dat weet ik nu nog niet. Het is een masker dat je op zet en thuis weer af doet. Probleem is alleen wanneer je je in die zin aanpast, je een enorme klap in je gezicht kunt krijgen. Je kunt namelijk prima gepakt worden op het feit waar je dan toch nog in weet te “falen”.

Ik heb me prima herpakt hoor en heb mezelf terug gevonden en verbeterd. Kijk, er zit een beetje van “het veranderen voor een ander” in de aard van dit beestje. Dat hoort bij het stukje zorg dat er in mij zit. Ik wil het allerbeste voor iedereen die mij lief is. Gun niemand pijn en wil er voor iedereen zijn. En als ik me daarin moet aanpassen doe ik dat. Geen probleem. En die valkuil zat er weer in..

En de klappers kwamen net zo hard aan hoor. Want weer probeer je het allerallerbeste eruit te halen. Maar nog is het niet genoeg, of gewoon verkeerd. Het maakt je kapot en raakt je tot op het bot. Pijn die niet te beschrijven is en een soort rouwproces volgt. Leren loslaten, zo makkelijk gezegd, maar soms oh zo moeilijk. Overduidelijk dat ik nog steeds niet voldoende mijn vrouwtje sta hierin en dat het een leerproces is van vallen en opstaan.

Dicht bij jezelf

jezelf

De kunst is om het te verbloemen naar degene die er geen fluit mee te maken hebben. Daarnaast moet je praten, praten tot je erbij neervalt, met mensen die je vertrouwt. Praten is namelijk ook een stukje verwerking. Dat hoort ook bij het proces om hierin sterker te worden. Het is namelijk niet niks wat er gebeurt. Je gaat tot het uiterste en nog is het niet goed. Dat moet je verwerken.

De laatste keer dat dit me is overkomen heb ik besloten te stoppen mij hierin te laten raken.. Dat gaat niet zo gemakkelijk. Alweer moet ik een soort proces door.  Ik ben iemand die ontzettend graag behulpzaam is, maar als je merkt dat er alleen maar nadrukt ligt op het negatieve moet je er gewoon mee stoppen. Dan moet je het zo in gaan pakken dat het gevoel strookt met jou zijn, zonder dat die ander zich daar enigszins van bewust is. Een tactiek!

Sorry als dit artikel van de hak op de tak gaat. Ik wilde dit graag nog voor het einde van het jaar geschreven hebben en hiermee ook een plekje proberen te geven. Het is zoals het is en daar hebben we het mee te doen!

Bij mij mag je ten alle tijden aankloppen voor hulp. Mijn deur staat wagenwijd open, maar die nare koude windvlaag hoeft niet meer binnen te komen. Dan gaat de deur op een kiertje of gewoon helemaal dicht.

Volg je me al via FacebookInstagram en/of Twitter? Zou ik heel leuk vinden!

3 Reacties

  1. oma
    december 29, 2017 / 8:23 am

    Kelly, ik had een stukje geschreven, maar foetsie. Ik voelde dat je wat kwijt moest en vroeg me af “wat is er gebeurd”. Natuurlijk hoef je dat niet te vertellen, maar je hebt er al goed over na gedacht en denk maar dat het weer een levenservaring is, waar je sterker door wordt. Nog fijne dagen voordat 2017 weg gaat en veel mooie gebeurtenissen voor 2018. Liefs van oma xxxx

    • BijZus
      Auteur
      december 29, 2017 / 8:25 am

      Zo is dat oma! Dank u wel! Liefs xxxx

  2. Dorothé
    december 29, 2017 / 8:32 am

    Mooi geschreven meis. Goed verwoord. Precies het is zoals het is.Geschreven recht uit je hart. En inderdaad blijf praten. xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.