11   56
11   52
32   79
18   56
17   56
23   93
25   80

Een brief aan iemand die ik niet snel vergeet

brief

10 jaar geleden leerde ik van iemand een hele belangrijke les die mij voor altijd bij blijft. Ik schreef een soort korte “brief” aan hem. Om te vertellen dat het soms wel vorige week lijkt, hij nog steeds gemist wordt en ik hem wil bedanken voor die ene wijze les.

Vorige week kwam je weer in mijn gedachten voorbij gewandeld, of eigenlijk gereden en dat is niet vreemd, het gebeurt wel vaker. Soms zomaar en soms als ik een motor zie. Dit keer was het alleen bijzonder. Toen ik de hoek om fietste zag ik een knul stunten op een scooter en toen bedacht ik me dat jij dat ook wel eens deed. Maar dan beheerst. Ik zie je nog voorbij komen op die hele trage groene scooter die papa had overgenomen van het werk. Jij kon hem wel opknappen en dat deed je, want daarna konden we er wel nog wat ritjes mee maken.

Het lijkt zo kort geleden dat mam naar mama toe liep om te vragen of we het al hadden gehoord. Maar we hadden niks gehoord. Mam vertelde dat jij er niet meer was. Onvoorstelbaar en dat is het nu nog. Zo jong, zo´n levensgenieter, zo vroeg niet meer daar waar je had moeten zijn. Het heeft levenslessen gegeven die ik anders misschien veel later had geleerd. Maar dat had ik echt niet erg gevonden. Het was je meer dan gegund om een mooi leven op te bouwen. Om te zijn wie je wilde zijn en te worden wie je wilde worden. Je had na die droomrit gewoon weer terug thuis moeten komen.

Vandaag is het precies 10 jaar geleden dat je verongelukte en wij hoorden dat je er niet meer was. Het blijft me denk ik voor altijd bij. De tattoos van een van je maatjes zorgt daar ook voor en dat is goed. Het is dat litteken waar ik vorig jaar ook over schreef. Op sommige dagen denk ik nu eenmaal extra aan bepaalde personen. Vandaag sta ik er opnieuw weer wat meer bij stil. Bij wie jij was, wat je deed, wat je betekende en wat het daarna nog heeft gebracht. Jij bent iemand die je eigenlijk niet kan of wil vergeten. Iemand die je in je rugzak vol herinneringen meeneemt. Iemand die in heel veel harten verder leeft.

Lieve Joy, dankjewel dat je me leerde dat je moet dromen alsof je voor altijd hier zal zijn en moet leven alsof morgen je laatste dag is. Heel soms vergeet ik dat, maar vandaag hielp je me er weer aan herinneren.

Veel liefs,
Kelly

Volg Bij Zus ook op InstagramFacebook of Pinterest om op de hoogte te blijven van de nieuwste updates!

Volg:

4 Reacties

  1. A.J.M. Gansner-Kock
    juni 4, 2021 / 7:57 am

    mooi beschreven Kelly, een heel gevoelige herinnering!

  2. José
    juni 4, 2021 / 9:39 am

    Zo mooi geschreven. Ook wij missen hem nog steeds en bewaren goede herinneringen aan Joy.

  3. Ger
    juni 4, 2021 / 10:34 am

    Geweldig verwoord moest toch effe flink slikken want het is en blijft een groot vernis.
    Dnk je wel Kelly.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close Me
Looking for Something?
Search:
Post Categories: