Het leven is net een rollercoaster

rollercoaster

Een column over de hersenspinsels die er zo nu en dan in mijn hoofd zitten. De dingen die mij bezig houden en waar je soms even van een afstand naar moet kijken. Het leven is net een rollercoaster, maar wat doe je er mee?

Het is donderdagavond, iets voor 9 en ik zit al een hele tijd te staren naar mijn toetsenbord. Bakje chips en een glaasje dunne limonade ernaast. Daar heb ik eigenlijk meer ogen naar dan naar het beeldscherm. Ik weet even niet wat ik wil schrijven. Soms heb ik dat. Dan zou ik dolgraag iets inspirerend willen delen; een goede tip of mooie quote. Misschien vind ik ze in de loop van dit verhaal, wie zal het zeggen.

De dagen worden korter en waar ik daar vroeger altijd ontzettend naar uitkeek moet ik nu beduidend wennen. Het enige waar ik nu niet aan hoef te wennen zijn de versierde huizen die ik nu steeds meer tegen kom. Bij de een Sint en Piet voor het raam en bij de ander staat de kerstman al op het afdak van de voordeur. Prachtig! Ik geniet ervan hoe de sfeer van december steeds meer zichtbaar wordt in alle straten. Zeker nu ik ook zelf regelmatig de sint en kerstman mag helpen met tijdig pakjes te leveren. Het geeft gezelligheid in de straat en laat op die gezelligheid nu net mijn interne motor draaien.

De rollercoaster

rollercoaster

Soms is het leven als een rollercoaster zoals je die zelf zou bouwen in Rollercoaster Tycoon. Een met veel loopings, af en toe een moment om adem te happen, snelle bochten, mooie hoogtes, diepe dalen om vervolgens weer door te mogen. De poppetjes komen er 9 van de 10 keer groen uit en een lol dat je dan had. Hoe je er zelf uit komt is eigenlijk altijd de vraag. Soms kom je er net zo groen uit als de poppetjes uit het spel en soms ben je hooguit wat geel en kun je nog wel lachen. Maar zo kan het hoofd zich dus ook gedragen. Een rollercoaster die je overdag nog redelijk kan sturen en die je ‘s nachts nog net niet wakker houdt van de vele loopings. Soms lijkt het wel of de rollercoaster van overdag zich verplaatst naar je dromen in de nacht. Om daarna eigenlijk gewoon héél moe weer op te staan.

Soms denk ik wel eens dat het fijn zou zijn om zo’n waarzeggersbol in handen te hebben, zodat je weet welke bocht of looping er gaat komen. Maar een paar seconde later is dat gevoel ook weer weg. Bepaalde dingen moet je gewoon niet op voorhand weten. Het is iets wat gebeurt en waar je je niet op voor kan bereiden. Die dingen pak je met 2 handen aan op het moment dat het zich voordoet. Vastpakken en er doorheen, op naar beter!

Als puntje bij paaltje komt is het in ieder geval aan jou om te bepalen of je gilt of geniet! En weet, beide zijn goed, want ook na het gillen komt er een moment van genieten.

Volg Bij Zus op FacebookInstagram en/of Pinterest voor meer updates en kijkjes achter de schermen!

Delen:

1 Reactie

  1. oma
    november 20, 2020 / 8:07 am

    Toen ik de aanhef zag dacht ik “wat zou er gebeurd zijn”. Het was een goeie beschrijving van het dagelijks leven. En “na regen komt zonneschijn”. Toch altijd maar weer bewust van zijn. Een fijne dag, Kelly. Het is echt koud! Groetjes van oma xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close Me
Looking for Something?
Search:
Post Categories: