0   23
3   25
1   26
0   22
1   23
2   19
2   27
3   36

Nooit meer helemaal alleen..

Het is 11 mei. De verjaardag van opa Jo en Jive. De dag dat ik mijn tatoeage laat zetten en nooit meer helemaal alleen ben. Een stukje afsluiting, een herinnering, zodat ik ze nooit kan vergeten.

Een vlinder

Opa en oma zijn voor mijn gevoel vervormd tot een vlinder. Een vlinder die regelmatig zich laat zien, die op je komt zitten en overal met je mee gaat. Ze zijn altijd bij me, daar geloof ik in. Maar toch wil ik al zo lang als ik er over kan denken een tatoeage van een vlinder. Jive wilde ik ook graag getatoeëerd hebben, maar hoe dat wist ik niet, tot Jive ook naar boven moest. Ik ging op jacht op Pinterest en kwam veel moois tegen. En met dat moois kwam ik op ideeën. Ik wilde een cocker kijkend naar 3 vlinders. Opa Jo, oma Annie en Joy. De cocker staat natuurlijk ook voor de 4 andere maatjes die er niet meer zijn. Maar het stukje Jive, de naam eronder, bevestigt dat de cocker in principe Jive is.

Ik besloot Mandy te vragen om een ontwerp. Tekenen is niet mijn sterkste kant en ik wilde graag dat deze perfect werd. Dus ik zette Mandy aan de slag en kreeg er wat machtig moois voor terug. Geïnspireerd op de mooie tekeningen van Winnie the Pooh. Toen kwam nog het moment dat ik hem gezet wilde hebben. Ik dacht eerst als beloning voor mijn diploma. Maar waarom wachten als het gisteren ook kon?. En zo ontstond 11 mei! De geboortedag van Opa Jo en Jive. Een bijzondere dag dus, zeker omdat ik met deze tatoeage hoop een stukje verdriet een plek te geven.

Nooit meer alleen

Voor mijn gevoel ben ik met de komst van deze tatoeage nooit meer alleen. Jive is altijd bij me, in mijn hart en op mijn arm, daar waar ik haar kan zien. En zo is het ook voor opa en oma. Vergeten zal ik ze nooit, maar het is wel belangrijk voor mij om ze een plekje te geven waar ik naar kan kijken. En waarmee ik bepaalde dingen een plekje kan geven. Ik weet wel dat ze in mijn buurt zijn, maar met de komst van de tatoeage zijn ze ook weer zichtbaar bij me. Misschien klinkt het wel heel wazig en heel vreemd, maar voor mijn gevoel ben ik dan nooit meer alleen. Soms kan ik me best wel alleen voelen, als ik even een dipje heb en er niemand om me heen is. Maar dan zie ik dus mijn arm en dan weet ik dat ik toch niet echt alleen ben.

Nog even een kanttekening wat betreft de tatoeage, deze moet nog genezen. Een mooiere foto zal volgen zodra deze helemaal genezen is!

Proost

Een proost op jullie liefde,
proost op de mooie herinneringen
en proost op dat jullie nooit helemaal weg zullen zijn.

Van harte gefeliciteerd opa en Jive! Maak er een geweldig mooie dag van samen met oma en alle andere hondjes!
Ik hoop aan het strand! Lekker rennen, springen en heel veel plezier. Afsluitend met een lekkere gebakken vis op de dijk.

Liefs,
Mij

Nooit meer helemaal alleen, een droom is uitgekomen, ze staan op mijn arm! Eindelijk!

Volg je me al via Facebook, Instagram en/of Twitter? Zou ik heel leuk vinden!

4 Reacties

  1. Dorothé
    mei 11, 2018 / 5:13 pm

    Wauw mooi geschreven en het is ontzettend mooi geworden.
    Knap echt mooi xxx❤

  2. oma
    mei 11, 2018 / 5:42 pm

    fijn Kelly, dat je er zo blij mee bent. De omschrijving maakt veel duidelijk. Het is ook mooi gedaan, ik hoop dat je er ook veel steun aan hebt. Liefs oma xx

  3. Ans v zantvoort
    mei 11, 2018 / 5:49 pm

    Dat was een stukje met veel liefde geschreven, mooi Kelly X

  4. Roos Smeets
    mei 11, 2018 / 10:48 pm

    Weer klasse verwoord Kelly. Mooi gebaar naar je dierbaren toe. Voor altijd samen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.