Slechts een datum of toch een met herinnering?

Slechts een datum of toch een met herinnering?

Het zijn de momenten dat je ze mist en dat je het er over hebt, de momenten dat je weet dat ze eigenlijk altijd bij je blijven. Maar toch is er dan die datum met betekenis of eigenlijk een definitieve herinnering. Hoe ga ik er mee om en hoe ga jij er mee om?

Een jaar zonder oma Fien

Vandaag is het een jaar geleden dat we oma Fien loslieten. Een dappere vrouw op weg naar haar man die haar vast al stond op te wachten met een advocaatje. Ze wordt gemist, maar is er ergens toch nog. In onze herinnering wandelt ze nog altijd met ons mee en het is met regelmaat dat we denken of zeggen “als Fien dat had gezien..” of “als oma Fien dat had gehoord..”. Ze heeft een onuitwisbare herinnering achtergelaten waar we nog dagelijks aan worden herinnerd. En dan toch is er die ene datum, zoals die van vandaag. Het is maar een datum, maar toch is het die ene datum met die ene definitieve herinnering.

16 september 2019

datum

Het was een maandag, we hadden een roerige ochtend bij haar achter de rug en toen ik ‘s middags nog niet zo lang terug thuis was kreeg ik dat onheilspellende telefoontje. Mam was terug naar oma en een half uur later was daar het telefoontje dat ze na een bizarre 48 uur haar laatste adem had uitgeblazen. Indrukwekkend. ‘s Avonds wachtten Kenneth, Jewel en ik Mam op voor een dikke knuffel en een luisterend oor. Een dag later schreef ik na het werk een blogpost voor oma Fien en de ochtend erna vroegen ze mij of ik dit voor wilde lezen tijdens haar uitvaart. Zonder enige twijfel zei ik ja. Als er iets is wat ik nog terug kon doen was het dat. Die vrijdag was er een mooie dienst en namen we afscheid, met een glimlach en een dikke traan. Onwijs dankbaar voor dat kleine stukje dat ik voor haar kon doen en de mooie complimenten die daarop volgden.

Ze is er, maar toch ook niet

En nu zijn we dus een jaar verder. Het jaar is voorbij gevlogen met haar op onze schouders. Ze vliegt mee, dat weet ik 100% zeker. En door haar elke keer weer te benoemen blijft ze dat ook vast en zeker doen. Wat dat aan gaat is vandaag slechts een datum. Een datum zoals iedere andere en toch is het er voor mij een om, al is het maar even, bij stil te staan. De ene dag mis je haar meer dan de andere dag. Dan ben je dankbaar dat ze dingen als corona niet meer heeft meegemaakt, maar er zijn ook dingen waar je haar eigenlijk graag bij had gehad. Maar zo lastig als dat ik het soms ook vind.. Zo is het leven. We kunnen haar niet zien, maar ze is er. Niet in levende lijve, maar wel in ons verhaal en in iedere stap die we nu zetten.

Gewoon een datum of een speciale datum

datum

Naast oma Fien zijn er nog genoeg andere data die voor mij net zo’n gevoel geven. De dag dat opa Jo overleed, de dag dat een goede vriend overleed, de dag dat Jive overleed, je neemt ze mee en wordt elke dag aan ze herinnerd. In de lente en zomer, als de vlinders vliegen, nog meer. Dan heb ik zelf het gevoel dat ik ze een soort van kan zien. Dat ik zeker weet dat bijvoorbeeld opa Jo en ook oma Annie bij me zijn.

Speciale datums

Op speciale datums sta ik nog iets meer bij stil bij het gemis dan dat ik ze in het alledaagse met me meeneem. De dagen dat ze overleden of jarig zijn. En mijn verjaardag is ook zo´n moment dat ik ze extra mis. Dan sta ik toch iets meer bij stil en zwaai ik naar de sterren met het idee dat ze er toch zijn geweest.

Gewoon een datum

datum

Ik kan me ook goed voorstellen dat het voor een ander slechts een datum is. Dat een datum van overlijden niks zegt en het juist elke dag verschilt in mate van verdriet om het gemis. Want missen doe je je geliefden toch, maar misschien sta je er op die ene datum niet zo sterk bij stil. Ik was bang de datum van oma Fien haar overlijden te vergeten, sterker nog ik zat al verkeerd met de datum. Ik wist namelijk dat het rond deze periode moest zijn, maar heel precies wist ik het niet meer. Daar kwam ik gisteren achter. Toen was ik al licht in paniek, omdat de dag in eerste instantie dan zo aan me voorbij was gegaan. En zo kwam ik ook tot dit onderwerp.. Ik had het er met mama over toen ik dacht dat ik de dag vergeten was en na even onderzoek doen kwam ik er achter dat ik te vroeg was. Zo ontstond dit onderwerp. Een goed onderwerp om over te schrijven. Want dit gevoel, dit stukje van het leven krijgt iedereen mee.

Ik ben dus iemand die wel op bepaalde dagen wat extra aan mensen denkt die ze mist. Die bij bepaalde datums denkt, “dju die moeten we vandaag al zo lang missen”. Maar ik ben dus ook iemand die bij een passerende vlinder denkt, “Hey Opa! Ben je er even?”. Als je wilt mag je hieronder delen hoe dat bij jou gaat, niks is verkeerd. Iedereen gaat anders om met bepaalde emoties en de een is daar meer open over als de ander. Heb respect en begrip, want er is maar weinig zo kwetsbaar als praten over je gevoel.

Volg Bij Zus op FacebookInstagram en/of Pinterest voor meer updates en kijkjes achter de schermen!

2 Reacties

  1. Dorothé
    september 16, 2020 / 7:52 am

    Heel mooi geschreven Kelly
    Zo treffend
    Precies het is zoals het is. En die foto’s echt prachtige blog xxxxx

  2. oma
    september 16, 2020 / 8:03 am

    Kelly, je laat ons voelen wat jouw gevoel is. Dat wil ook zeggen, dat je het goed omschreven hebt. Je bent erg gevoelig! Naar mate je ouder wordt zal je alles wat makkelijker relativeren, het leven gaat ook door en geniet ervan, want niemand blijft “hier”. Oma Fien had een mooie leeftijd bereikt en dacht al vaker aan het terugzien van opa, dan is er ook wat berusting. Geen gemakkelijk onderwerp vandaag, maar goed van je af geschreven! Een fijne dag, groetjes en een knuffel van oma xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close Me
Looking for Something?
Search:
Post Categories: