32   75
18   56
17   56
23   92
25   80
18   91
23   100

Terug in Sittard en een zondag naar de Efteling

Efteling symbolica pardoes pagode

Afgelopen weekend voelde gewoon weer even als “normaal”. Voor het eerst sinds 1,5 jaar zaten we in het Fortuna Sittard stadion. Zo gek en toch zo vertrouwd. En dan, een dag later, zaten we voor het eerst sinds tijden in de Efteling. Een weekend met een gouden randje.

Ik kan natuurlijk niet 100% zeggen dat het normaal was, want dat was het niet. Bij het voetbal zaterdag moesten we ons vaccinatiebewijs laten zien en in de Efteling had je rijen die aangegeven waren met rode en witte strepen om de afstand te bewaren. Maar toch voelde het eenmaal binnen heel gek, maar ook oh zo vertrouwd.

Terug in het Fortuna Sittard stadion

Fortuna Sittard

Terug in dat mooie grote stadion wat we 1,5 jaar hadden gemist. Weer gezamenlijk juichen, springen en trots zijn op de, in mijn ogen, mooiste club van Limburg. Dit jaar zitten we sinds lange tijd weer in vak C. Aan de lange zijde, voor de niet stadion kenners. Voorheen stonden we tussen de harde kern van de club, maar dat voelde niet meer prettig. De sfeer is geweldig in die hoek, maar het elke keer jagen naar het stadion voor een fijne plek en het in de verdrukking komen door iedereen die er wilde staan.. Daar hadden we geen behoefte meer aan. Dus besloten we dit jaar een seizoenkaart te nemen op C en daarmee kregen we een vaste zitplaats. En wat was dat heerlijk! Toch nog wat meezingen, want de F-side haal je niet helemaal uit ons, maar wel rustig zitten en geen gejaag.

Een niet meewerkend betaalsysteem

We waren nog aan het jubelen dat we nu op ons gemakje een broodje frikadel konden gaan halen. Dat had uiteindelijk nog wat voeten in de aarde.. Ze hebben een nieuwe betaalmogelijkheid, waarbij je met je seizoenkaart kan betalen. In principe ideaal, maar dan moet de rest van het systeem wel werken. En dat deed het niet. Dus stond ik belachelijk lang te wachten op de broodjes frikadel en kon ik vervolgens niet betalen. Ik beloofde de vrouw achter de balie terug te komen met contant geld, dus dat deed ik ook. Ik zou voor geen goud in haar positie willen staan, dus ging ik met mijn goed fatsoen terug naar beneden en sloot ik aan in de relatief lange rij. Het gevolg? Ik miste de eerste tegen goal van Fortuna Sittard. Zo zuur. Maar goed, ik hield stug vol en schoof haar de €7,50 die ze van me tegoed had toe. En vervolgens sloot ik opnieuw aan in een rij, maar dit keer voor een glaasje drinken. Dat ging gelukkig iets sneller.

Terug boven at ik mijn broodje met een lauwe frikadel op en genoot ik van de rest van de wedstrijd. Want ik vertrouwde erop dat mijn voorspelling, van onze eigen poule, de juiste was. 2-1 moest het worden en in de 81e minuut viel de 2e goal van Fortuna Sittard! Gelukkig! Het geschreeuw was mijn keel duidelijk niet gewend, dus toen ik daarmee begon voelde ik gelijk mijn stem verdwijnen. Maar, het was het allemaal waard. De eerste wedstrijd van het seizoen was er een om niet te vergeten! Eindelijk weer terug in het stadion!

Een prachtige zondag in de Efteling

Efteling theater

En om het weekend lekker vol te maken voegden Kenneth, Kevin, Jill en ik er ook nog een zondag naar de Efteling aan toe. Een dag met een gouden randje! Wat was het fijn om weer eens te kunnen vertoeven in dit prachtige park. De laatste keer was voor Kenneth en mij de winter Efteling, dus dat was alweer even geleden. En buiten de verlengde wachtrijen met witte en rode strepen merkte je weinig van alles wat speelt omtrent tante cor. Het park had dan wel de halve capaciteit, maar het was zo druk dat zelfs dat niet opviel.

Op bezoek bij de koning in Symbolica

We begonnen de dag met de, voor ons nog, nieuwe attractie: Symbolica. Wat was die machtig mooi. Een soort droomvlucht waarbij je op bezoek gaat bij de koning en Pardoes. De sfeer viel te omschrijven als Harry Potter, een magische sfeer. En eindelijk een attractie waarbij Pardoes centraal staat! Echt geweldig! De dag begon daarmee dan ook gelijk goed.

Vervolgens liepen we door naar Droomvlucht, want daar was het nog rustig. En vervolgens door naar het Carnaval Festival! Die moet je namelijk toch één keer hebben gehad als je het park bezoekt. De wachtrij stelde niks voor, maar de weg er naar toe was net een work-out. Door het gebouw, over de parkeerplaats slingerend, terug het gebouw in en toen richting de ingang van de attractie. Heel bijzonder om mee te maken. Na ons rondje Carnaval Festival maakten Jill en ik nog een afscheidsrondje in Monsieur Cannibale wat, zoals iedere keer, weer sneller ging dan dat we dachten.

Een bezoek aan Ruigrijk en Tijl Beckand gespot

Na de rustigere ritjes was het tijd om bij de achtbanen te gaan kijken. Onderweg er naar toe zagen we waarschijnlijk opnames voor ‘Het perfecte plaatje’ op RTL 4. We spotten Tijl Beckand, maar wie er nu achter de camera stond moeten we gaan zien als het op televisie is. Eenmaal bij de achtbanen keken we onze ogen uit! We bekeken de Python, zagen hoe de Vliegende Hollander weer lachende gezichten bezorgde en we onderzochten of de draak bij Joris en de Draak nog werkte. Ook ontdekten we een toffe plek bij de Pyrañia waar je overzicht had over de achtbanen. Onze reis door Ruigrijk moest ons bij de Baron brengen. Kevin wilde heel graag in die attractie en uiteraard waren wij zijn supporters. Terwijl hij een uur in de rij stond genoten wij rustig op een bankje van het uitzicht. En toen hij eenmaal aan de beurt was stonden we met onze telefoons klaar om het tafereel vast te leggen. Daar ging hij. Aan de top van de val naar beneden hoorden we een ‘OEI!’ en vervolgens zagen we hem met zijn armen en benen vrij door de schroeven gaan. Waar trouwens ook een ‘WOEJJJJ’ te horen was. Hilarisch!

Het sprookjesbos

Broodje Unox

Na de Baron trakteerden opa en oma ons op een broodje Unox. Ze hadden namelijk wat meegegeven voor een ijsje, maar een broodje Unox stond nog wat hoger op onze lijst. En vervolgens wandelden we door het sprookjesbos! Het bos waar je Kenneth in principe met een gerust hart kan achterlaten en, aan het einde van de dag, weer kan ophalen. Maar goed, dat deden we natuurlijk niet! We wandelden langs het overgrote deel van de sprookjes, moesten alle vier toch even op de foto met een paddenstoel en we kwamen nog terecht bij een sprookje dat we niet kenden.

‘De zes zwanen’, heette het en de kleine attractie die erbij lag begrijp ik nu nog niet. Hij was prachtig gemaakt hoor en voor iemand als Olaf een geweldig rondje in een zwaan door een grot. Maar voor ons vieren was het een beetje vreemd. Je zat in een zwaan, maakte een rondje onder een grot waar we een meisje/vrouw zagen haken en daarna kwam je er weer uit. Geen verhaal, niets om te lezen, alleen een rondje met een zwaan. Maar goed, dat konden we ook afvinken. En uiteraard kon een bezoekje aan de Indische waterlelies niet ontbreken.

Een foto bij de Piraña ?

Onze voeten waren toe aan rust, dus haalden we bij ‘Het rondje van de molen’ lekkere donuts en gingen we even zitten langs het plein van Symbolica. Toen we weer een beetje opgeladen waren wandelden we richting de Fata Morgana! Ook een attractie die niet mag ontbreken op zo’n dag. Na 35 minuten wachten en grappen maken over de selfie van Kenneth met een tekening van kamelen (iets met een bruidsschat en nee, je hebt nog geen speciale aankondiging gemist) was het tijd voor een rondje. We wilden daar een foto laten maken van ons vieren, maar die pakte niet uit zoals we wilden. Dus gingen we voor een foto bij de Piraña! De rij die er stond was goed voor 45 minuten. Dat was goed te doen met de muziek die er speelde, ondanks de ontzettend smalle gangen en het plastic tussen de rijen. Voor we het wisten stonden we klaar om in te stappen. Voor mij de meest spannende attractie, want ik heb het niet zo op water attracties. Maar achteraf was het geweldig en hebben we hard gelachen! Jill was tot op de onderbroek nat en de K3’tjes hadden alleen de rug nat. Oh, en die foto, we stonden er prachtig op! Als de camera aan had gestaan..

Nog een rondje dan!

We besloten, in plaats van bij de Mc Donalds te stoppen, te gaan eten in een restaurant van het park. Zo konden we een stukje van de avond ook nog meepakken. We aten frietjes met stoofvlees en saté en daarna gingen we naar de monorail bij het Volk van Laaf. Een mooie rit waarbij Jill blij was toen het voorbij was. Wat een humor! Daarna wandelden we terug naar Symbolica. En na een korte wachtrij genoten we nog één keer van de mooie attractie en maakten we daar een groepsfoto!

Efteling Symbolica groepsfoto

Kwart voor 9 wandelden we uit de attractie en kwam ons dagje uit toch echt tot een eind. Nog een foto van Kevin en Jill bij de klompjes en snuffelen in de grote winkel aan de uitgang. Jill en ik scoorden er nog een leuk Blond bord, Kenneth een prachtig sprookjesboek en voor Olaf namen we nog een kleine bellenblaasmachine mee. Bij de in-/uitgang nam Jill nog een foto van Kenneth en mij en toen begonnen we aan onze terugrit! Van half 10 ‘s ochtends tot half 10 ‘s avonds waren we daar en hebben we alles eruit gehaald wat er in zat.

Het was een weekend dat ik niet gauw zal vergeten! Ik heb genoten met een hoofdletter G. Heb jij al iets bezocht wat een tijd niet kon?

Volg Bij Zus ook op InstagramFacebook of Pinterest om op de hoogte te blijven van de nieuwste updates!

Volg:

2 Reacties

  1. oma
    augustus 20, 2021 / 12:42 pm

    Mooi beschreven, het bleef spannend. Jullie hebben een fijn weekend gehad, als een stukje vakantie. De foto’s zijn ook heel mooi, blijft weer een mooie herinnering! xx

  2. Ans v Zantvoort
    augustus 20, 2021 / 4:00 pm

    Leuk verhaal Kelly, het leek net of ik met jullie meewandelde, de meeste attracties heb ik ook gehad en die mono rail vond ik ook heel akelig, super dat jullie zo’ fijne dag hadden. Heel veel groetjes van ons

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close Me
Looking for Something?
Search:
Post Categories: