&Zus update #35 Speeltuin Kitskensberg en drukke week

kitskensberg

Mijn eerste vakantie week zit er al weer op! Het was een week gevuld met helpen, Kenneth zijn verjaardag en alle randzaken er om heen, een interne verbouwing en een super begin van de vakantie. Ik ging namelijk met de zusjes en Olaf naar Kitskensberg. Lees je mee?

Op stap naar Kitskensberg

Er was een ding dat ik zeker weten gedaan had willen hebben tijdens mijn vakantie. Ik wilde heel graag Olaf meenemen naar Kitskensberg. En dan het liefst met de zusjes, zodat we gewoon even een ochtend jeugdsentiment hadden. Maandag was de dag dat we alle 3 nog vrij waren en zo hadden we dus binnen no time geregeld dat dat de dag werd.

Neefje Olaf van de glijbaan

Rond half 10 was ik in Roermond om Jill op te pikken en iets na 10 waren we bij Mandy. We wandelden samen naar de Lidl voor wat lekkers en broodjes. En niet veel later wandelden we door naar speeltuin Kitskensberg. Het was de eerste schooldag voor de basisschool kinderen, dus het was heerlijk rustig in de speeltuin. Olaf keek z’n ogen uit, dus loodsten we hem naar het eerste toestel. Een piratenschip waar Mandy en ik vroeger nog op hebben gespeeld. In het begin was hij nog voorzichtig, maar daarna had hij de grootste lol aan de glijbaan bij dat toestel. Toen hij vervolgens bij een ander toestel per ongeluk op z’n rug naar beneden gleed was hij even van de glijbanen genezen. Maar gelukkig waren er nog genoeg andere dingen. Zo reed hij in de houten vrachtwagen, klimde hij in een toestel met een tunnel en vervolgens stond hij in een houten trein.

kitskensberg
Zo trots uit de tunnel

Echt jeugdsentiment

kitskensberg
Onze Kitskensberg herinnering

De speeltuin ligt in het bos en aan de rand van het bos, behorend bij de speeltuin, staat een paddenstoel. Mandy en ik gingen vroeger met neven Roy en Mitch op jacht naar de paddenstoel en onderweg er naar toe rolde ik dus de berg af in de richting van de paddenstoel. We hebben nog steeds de grootste lol om die herinnering. We wilden graag ook met Olaf naar de paddenstoel, dus we gingen op jacht! Het was vooral op gevoel navigeren, maar we vonden hem! Er stond een leuk zitje bij, dus daar besloten we gezellig met z’n vieren een broodje te eten en daarna nog een leuke foto ter herinnering te maken. Olaf zette de timer aan en we renden vlug voor de paddenstoel en dat gaf bovenstaande foto! Geweldig!

Na de pauze gingen we verder richting zandbak en vervolgens naar een toestel waar hij heel goed uit de voeten kon. Vervolgens haalden we een ijsje bij de kantine en konden we even op een bankje zitten terwijl Olaf zich heerlijk amuseerde. Langzamer zeker werd hij moe, dus besloten we na nog even bij een toestel te hebben gekeken terug naar huis te wandelen. Dat ging nog niet zomaar, want hij zag een kindje omhoog een toren op klimmen en op de een of andere manier zag je hem denken “maar dan kan ik het ook!”. En zo kon Mandy de toren in, terwijl ik onder aan de trap stond en Jill onze tassen bewaakte. Het was teamwork! Maar we hebben alle vier op en top genoten, dus het was het meer dan waard!

kitskensberg
Voor herhaling vatbaar!

Even terug naar de middelbare school

Vakantie ontbijtje

Dinsdag stond voor mij een beetje in het teken van mijn oude middelbare school. ’s Ochtends slaagden Kenneth en ik voor een aantal planten bij Budgetplanten in Venlo en lunchten we gezellig samen buiten bij het bijbehorend restaurant. Terug thuis pootte ik de plantjes in potten en daarna reed ik gauw naar Roermond. Mama had Jill naar school gebracht maar kwam niet helemaal uit met het ophalen en moeten werken. Dus bood ik aan Jill te gaan halen, want ik had afgesproken om met Jill te rijden als ze de boeken moest halen.

Wagen 1 van 2

Zo gezegd, zo gedaan. Ik pikte haar op bij school en rond kwart voor 4 reden we weer terug, maar dit maal voor de boeken. Een traditie die we alleen vorig jaar niet hebben gedaan en dat had ik jammer gevonden. Dus nu kon ik gelukkig wel weer! Ik vind het een leuk klusje, want ze zit op mijn oude middelbare school en altijd als ik voor het gebouw sta komen er weer wat herinneringen boven. En ook de gedachte dat ik hoopte ooit te kunnen doen wat ik nu kon doen. Ik was blij te kunnen helpen. Terug bij papa en mama wachtte ik nog even tot papa thuis was en daarna reed ik weer naar huis om te koken.

Toch nog kunnen helpen bij autopech

Oma, ben je thuis?

En alsof de dagen nog niet vol genoeg waren aan het begin van de vakantie, gingen we woensdag ook gewoon weer verder. Ik sliep een beetje uit, deed mijn ding en daarna wandelde ik naar het dorp voor een paar kleine boodschappen. Ondertussen kwam er een appje op de groepsapp dat de auto van papa en mama het niet meer deed en dat hij werd opgehaald. Ik baalde even met ze mee en keek of ik ze kon helpen, maar dat was op dat moment niet nodig. Aangezien ik toch naar mam moest en de auto niet nodig had legde ik mijn autosleutel bij papa en mama voor in het geval dat ze tijd hadden de auto te halen. Nadat ik bij mam was geweest wandelde ik weer naar papa en mama en kon ik gelukkig toch nog helpen. Ik bracht papa even naar de garage voor de leenauto. En toen papa terug was reden we nog even samen naar de Wico voor hondenkoekjes en een slipketting voor Molly. Voor mij uiteindelijk toch weer een fijne dag!

Zzzz

Een kleine interne verbouwing

Dag, dag, tafel!

Met het oog op Kenneths verjaardag zaterdag hield ik donderdag een poetsdag. Maar niet zomaar een, nee nee, ik ging ook schuiven met de meubels. Kenneth was zelf even een ochtend/middag erop uit, dus ik had alle ruimte om mijn gang te gaan. Ik moest er om lachen, want mama krijgt dat ook klaar als papa werken is. Heb ik die tik toch mee overgenomen! Ondertussen ging ik ook op jacht naar een kleinere eetkamer tafel, want die van ons was echt te groot. En ik vond er een in Venlo via Facebook. Ideaal! En daar konden we gelukkig ’s avonds gelijk terecht. De hele middag besteedde ik aan het poetsen van de benedenverdieping, wat een werk als je het allemaal in orde wilt hebben. Kenneth kookte voor ons en na het eten haalden we de tafel op en maakten we nog een pitstop bij de gele M voor een milkshake. Gezellig! Onze oude tafel had ik op Facebook gezet en samen met Kenneth afgebroken en naar de garage verplaatst. Daarvoor had ik daags erna ook een afspraak geregeld om te komen kijken en eventueel mee te nemen. Yes! Zondag was hij weg.

Bearke’s verjaardag en to do lijstje

De verjaardag van Jewels vriendje

Vrijdagochtend kreeg ik een appje van Susan of we zin hadden om samen te gaan wandelen met de heren en hondjes. Hartstikke leuk! Dus spraken we af rond een uur of 10 en dat gaf mij de gelegenheid om nog een snel een verjaardagscadeautje voor Bearke te halen. Die was namelijk jarig! Het was een leuke wandeling van ruim 5 km achter de Lommerbergen. Ik leerde weer een nieuwe route! Na nog even wat te hebben gedronken gingen we weer naar huis en begon ik aan mijn to do lijstje. Het was een flink lijstje geworden, waar ik maar de helft van waar maakte. Ik haalde de verjaardag boodschappen en daarna ging ik aan de slag met het bakken van straciatella kwarktaart en aardbeientaart. Een leuke klus die behoorlijk tijdrovend was.

Ze zijn zo schattig samen

Van vest naar zomerjurkje

Ook zette ik vrijdagochtend het artikel ‘Van een vest naar een zomerjurkje’ online met een bijbehorend filmpje. Ik vind het belangrijk dat mensen trots zijn op wie ze zijn en weten dat ze nooit alleen zijn. Vrouw, man, jong, oud,  we hebben er helaas allemaal wel eens last van of van gehad. Door mijn verhaal te delen hoop ik een stukje herkenbaarheid mee te geven, maar ook een arm om de schouder en een soort trap onder de kont. Go for it en verstop je niet! Iedereen die er op heeft gereageerd, op welke manier dan ook, dank jullie wel!!

De nagels weer eens gelakt!

’s Avonds kwamen Mandy, Jordy en Olaf voor Kenneth zijn verjaardag. Ik had Mandy gevraagd of ze mijn nagels wilde doen, omdat ik nu toch vakantie had. Dus daar waren Mandy en  ik mee bezig. Olaf wilde ook dolgraag nagellak en na lang wikken en wegen ging Mandy overboord. Hij mocht wel wat zilveren nagellak op. En het was het meer dan waard, want meneer straalde van oor tot oor. Ik kreeg van haar een mooie donkere kleur met op de ringvingers een steentje en op de wijsvingers een laag glitter. Mijn nagellakhart begon spontaan weer te kloppen. Vroeger kocht ik op iedere nieuwe plek waar ik kwam met de middelbare school, als het kon, een potje nagellak. Voor mijn zusjes, mama en ik als een soort souvenir. Maar sinds de post doe ik niks meer met nagellak en ergens vind ik dat toch best wel jammer. Ik was dan ook eigenlijk net zo blij als Olaf met mijn vers gelakte nagels! Rond 10 uur gingen ze weer naar huis en was het voor mij wachten tot de klok 00:00 sloeg. Tijd voor ‘Lang zal hij leven!’, want het was Kenneth zijn 29e verjaardag!

Happy 29th birthday to my love!

Echter wilde hij het cadeautje pas ’s ochtends, dus rond half 8 vond ik het hoog tijd om hem wakker te maken en zijn cadeau te geven. Ik had hem een Dolce Gusto gekocht, omdat hij die graag nog een keer wilde hebben en tegenwoordig vooral koffie en water drinkt. Hij was er gelukkig blij mee! Na een verjaardagsontbijt en een wandeling met Jewel reden we even samen naar Roermond. We haalden nog wat dolce gusto cups en we haalden nog wat plantjes voor binnen en buiten. Kenneth heeft de smaak van “het huis naar onze smaak inrichten” te pakken en ik fluit daarin vrolijk mee! Het is altijd leuk om het huis nog wat meer thuis te maken. Ook na bijna 4 jaar!

Hij smaakte prima, de looks verdwenen wel in de koelkast.

We vierden Kenneth zijn verjaardag wel, maar dan opgedeeld in 2 dagen. En ondanks dat het met de corona maatregelen iets anders was, was het wel heel gezellig. Zo speelden Olaf, Raychel en Bryan eigenlijk onwijs leuk samen zaterdag. Raychel gaf Olaf toen zij ging nog een knuffel en dat was zo’n schattig moment. Echt goud waard! En doordat we het opgesplitst vierden hadden we ook meer de kans om met iedereen te kunnen babbelen en dat was dan wel weer super!

Opa, mag ik dat stukje ?

De eerste vakantie week is voorbij gevlogen. Ondertussen ben ik ruim 1800 woorden verder, dus het is tijd om af te sluiten. Het was gezellig en druk! Ik kan niet wachten om nog een keer naar Kitskensberg te gaan en ik moet schrijven dat ik onwijs trots ben op hoe Jill na een jaar ziek zijn weer aan de slag gaat om haar HAVO diploma te scoren. Op naar een nieuwe week en een nieuwe maand!

Volg Bij Zus op FacebookInstagram en/of Pinterest voor meer updates en kijkjes achter de schermen!

2 Reacties

  1. Dorothé
    september 1, 2020 / 6:49 am

    Mooi meis echt mooi xxxxx

  2. oma
    september 1, 2020 / 8:26 am

    Een mooi geschreven lang verhaal met verschillende hoogtepunten! Vroeger, wat is voor jou “vroeger?” , er zijn nu al zoveel herinneringen, die steeds terugkomen. Maar goed dat je ze beschrijft, zo kun je ze ook vasthouden. De minder leuke dingen mag je van mij achter je laten, weg ermee, het is ballast. De zon schijnt weer, geniet van vandaag! Liefs oma xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close Me
Looking for Something?
Search:
Post Categories: