&Zus update #40 mijn emmer liep over en dierendagwandeling

emmer

Wat een week hebben we achter de kiezen. Het was onwijs druk op het werk. Jewel bezorgde mij een hartverzakking, mijn emmer liep over, ik had keuzestress en we eindigden de week met een glimlach bij de dierendagwandeling van de Dogdancers. Lees je mee over wat we allemaal hebben beleefd?

Vroeg op pad en warme appeltaart

De week begon vroeg! Kwart over 5 ging de wekker, omdat ik rond half 8 in Roermond moest zijn. Ik ging met mam mee naar een afspraak en die was al heel vroeg. Daarna reden we samen nog even langs de Lidl voor wat boodschappen. Terug bij pap en mam hielp ik even met uitladen en daarna wandelde ik voor een uurtje nog even naar mama en Jill. Mama gaf me de tip om gewoon iets te kiezen wat ik wilde doen ‘s middags en dat te gaan doen. Als je een lange lijst van dingen hebt is het lastig kiezen, dus uiteindelijk moet je dan gewoon iets gaan doen. Dus na een lunch en wandeling met Jewel besloot ik appeltaart te gaan bakken. Na het bakken haalde ik nog een pak vanille vla bij de supermarkt en daar warmde ik wat van op voor bij het toetje. Warme appeltaart met warme vanille vla. Héérlijk! Een goede afsluiting van een toch wel drukke dag.

Lichte keuzestress om Olafs cadeautjes

Dinsdag was er stilte voor de storm. De werkdag begon met een belangrijke vergadering en daarna had ik 2 dalwijken. Het was niet heel veel, maar door de vergadering was ik wel wat later thuis. En doorweekt, hartstikke doorweekt. De zon ben je binnen no time vergeten wanneer het begint te regenen. Toen ik net wilde gaan wandelen kwam opa aan de deur om een Dierendag kraskaartje van de Welkoop af te geven. Super leuk! Ik maakte even een kort babbeltje en daarna besloot ik met Jewel gezellig naar de Welkoop te lopen. Eigenlijk wilde ik haar een speeltje uit laten zoeken voor Dierendag, maar mevrouw had veel liever wat lekkers. Dus nam ik zalmsticks voor haar mee en aan de kassa kregen we voor Dierendag een ander soort snacksticks. Jewel was helemaal in haar nopjes toen we naar huis liepen. Zo schattig!

Samen snuffelen voor schoenen

Terug thuis maakte ik nog wat selfies met de appeltaart voor een nieuwe profielfoto en daarna bracht ik een gedeelte van de appeltaart naar Roermond. Zo kon ik nog even rustig bijkletsen, want Kenneth was niet heel veel later thuis. Rond een uurtje of 5 besloot ik naar de Toychamp op het Retailpark te rijden om Olafs cadeautjes te gaan kopen. Maar eenmaal binnen zag ik dat Mandy net de Mediamarkt uit kwam om pauze te houden. Ik riep haar en ze vertelde dat ze schoentjes ging kopen voor Olaf en toen bedacht ik me geen moment en liep ik gezellig met haar mee. We snuffelden samen door de Intersport, Mandy nam hele toffe Nikes mee en daarna splitsten we ons weer op. Mandy ging avondeten en ik ging de Toychamp in. De keuzestress was gigantisch! Zoals mama zegt “Een kinderhand is gauw gevuld!”. Maar ik wilde hem graag wat moois kopen en ik denk dat ik daarmee mijn eigen lat vele malen hoger legde dan nodig.

Een kinderhand is gauw gevuld

Uiteindelijk liep ik 10 voor 6 de winkel uit zonder nog iets te hebben gekocht. Vervolgens liep ik naar de Appie voor het avondeten en zag ik Mandy daar weer rond rennen. Ik ben in het dagelijks leven een vliegende kiep, maar zij kan er ook wat van haha. Geweldig om te zien! Terug thuis besloot ik na het eten en de afwas nog eens onderzoek te doen naar cadeautjes. En zo stuitte ik op hele leuke items van zijn favoriete karaktertje. Het enige wat ik nog dacht was “YES!”. Dus ik heb de spulletjes besteld en eindelijk wat minder keuze stress.

De emmer liep even helemaal over

emmer

Woensdag stond ik op met een heel vreemd gevoel. Ik had er maar weinig zin in en dat kwam denk ik doordat ik een vrij pittige dag voor de boeg had qua werk. Echter werd dat verre van het vervelendste die dag.. Toen ik na de wandeling thuis kwam ging ik met mijn ontbijtje op de bank zitten, even rustig wakker worden en ondertussen appte ik met mama. De deurbel ging en Jewel vloog richting mij om op de bank naar buiten te kijken. Ze had mijn ontbijt volgens mij niet goed gezien, want die vloog zo uit mijn hand kapot tegen het tv meubel. Oeps! Nouja, hup naar de deur en toen zag ik dat Bearke en Susan voor de deur stonden. Ik lijnde Jewel aan en liet haar naar buiten. Zoals altijd liet ik haar los in de voortuin, maar ik wist niet dat de overbuurhond net met zijn vrouwtje naar buiten was gekomen..

Jewel en de overbuurhond

Jewel en de overbuurhond hebben al 1,5 jaar een staarcompetitie vanuit het raam. Als honden elkaar aanstaren verklaren ze elkaar de oorlog.. Je zag Jewel nadenken, ga ik of ga ik niet, maar ik was net te laat om haar vast te pakken voor ze besloot te gaan. Ze rende hem achterna en viel van voren op hem uit. Ik rende er als een speer achteraan, maar was helaas te laat om haar te pakken en te voorkomen dat de overbuurvrouw Jewel weg trapte. Uiteindelijk had zij ze uit elkaar en zat eigenlijk vooral de schrik er heel goed in. Ik nam Jewel snel over en bood mijn excuses aan. Ik vroeg haar gelijk te kijken of alles met haar hond oké was en dat was het geval. Geen bloed, niks, godzijdank. Op haar beurt bood zij haar excuses aan voor het trappen. Hoe pijnlijk ik het ook vond om te zien, ik begreep het wel. Ik zei haar dat als er toch iets bleek te zijn ze aan moest bellen, want uiteraard nam ik dan de kosten op me.

Huilen, huilen, huilen..

Toen we beiden onze weg vervolgden kon ik niks anders meer als huilen. Mijn emmer die al last had van een herfstdip was overgelopen. Gelukkig was Susan erbij, die kon mij op dat moment troosten. Ik stond te trillen als een rietje en wilde alleen nog maar mama bellen. Dus dat heb ik nadat Jewel en Bearke nog even hebben gespeeld gedaan! Die kon het voor mij allemaal in hokjes plaatsen en relativeren. Uiteindelijk is het allemaal met een sisser afgelopen. Jewel heeft echt gebruik gemaakt van hondentaal.  Ik heb zelf de fout gemaakt haar gelijk los te laten. Ik had er mee moeten wachten tot ik het hele beeld van wat buiten speelde in beeld had. Nu laten we ze in het vervolg achterom spelen, veel veiliger, ook met betrekking op langsrijdende auto’s. Net als mensen hebben ook honden typetjes waar ze heel graag mee om gaan en typetjes waar ze absoluut niet graag mee omgaan.

emmer

Nadat ik mama had gebeld en de yoghurt, banaan, peer en stukjes kommetje overal vandaan had getoverd besloot ik te gaan werken. Dan maar even met een rood gezicht! Ik had meer dan genoeg te doen en dat was pittig met een hoofd vol en traanbuizen die niet leken te stoppen met lekken. Na het werk zette ik Jewel in de auto en reed ik naar het bos in Swalmen. Even ergens anders lopen. De rest van de dag was een mix van huilen, koken en uiteindelijk nog proberen te bloggen. Even de gedachtes verzetten.

emmer

Ik snap het, hoe vervelend ook

Wat er is gebeurd was geen ‘of vraag’, maar een ‘wanneer vraag’, dat wisten we allemaal. En ik denk dat ik daardoor daar nog niet eens van ben geschrokken. Wat vooral indruk maakte was het trappen. Iets wat ik, nogmaals, heel goed begrijp, maar ik was me al aan het bedenken hoe ik het met mijn handen ging oplossen. De cockertjes thuis hadden ook wel eens ruzie en dan ging ik er ook met mijn handen in. Dat had ik nu ook gedaan, maar goed, ik was te laat en trappen is wel de veiligere optie. Al met al was het een hele pittige dag die veel indruk heeft gemaakt.

Vliegende telefoon en Jill helpen

Naast dat ik een rot dag had ging er bij Kenneth ´s avonds ook wat mis. Hij maakte een verkeerde beweging waardoor zijn telefoon uit zijn hand schoot, tegen het nachtkastje aan en vervolgens op de grond. Resultaat: het scherm was kapot en de telefoon deed niets meer. Donderdagmiddag reden we even samen naar de Mediamarkt. Mandy was weer aan het werk en het was onwijs leuk om haar weer haar ding te zien doen. Ze hielp ons nog even en daarna gingen we met telefoon richting pap en mam. Als Kenneth zijn telefoon dezelfde dag weer terug wilde kon hij hem beter vrijdag even brengen, dan hadden ze meer tijd. Ook helemaal prima! Na pap en mam liepen we nog even naar de hoek, want Jill had wat problemen met Amazon. Nadat ik Jill had geholpen reden we weer naar huis waar ik begon met koken. Vervolgens was het alweer tijd voor de afwas en was de avond voor ik het wist om.

Wandelen op het parkeerterrein van het Retailpark

Vrijdag heb ik de benen onder mijn lijf vandaan gefietst. Het was een pittige werkdag, maar goed, dan ben ik blij dat ik werk heb en af en toe wat overuurtjes is ook best lekker. Kenneth reed vrijdag na het werk gelijk door naar de Mediamarkt en kwam niet veel later naar huis. We aten samen en rond 7 zaten we met Jewel in de auto terug richting Retailpark. Kenneth haalde zijn telefoon op en ik wandelde ondertussen over het donkere parkeerterrein. Een hele goede oefening voor ons meisje, want het donker blijft toch een spannend dingetje. Toen Kenneth klaar was reden we nog even naar pap en mam waar we The Masked Singer keken. Heb jij dat al eens gezien? Ik denk echt dat de vlinder Kim-Lian en de yeti Ernst Daniël Smit is.

Een goedgevulde zaterdag

De laatste werkdag van de week viel me gelukkig mee. We hadden genoeg te doen, maar het viel goed te overzien. En we hadden redelijk geluk met het weer. Het kwam er pas met bakken uit toen ik weer thuis was! Kenneth had lunch voor mij gemaakt, dus dat was heel leuk thuis komen. ’s Middags moesten we sprinkhanen halen en toen Kenneth en ik ons boven even deden omkleden riep Kenneth Jewel. We dachten allebei dat ze niet zou komen, maar er was een kleine kans, omdat ze bij pap en mam inmiddels zonder pardon trappen loopt. En jawel.. We hoorden gestommel en daar kwam ze! Een klein bang schaap, want ze vond het oh zo spannend, maar ze kwam kijken. Uiteindelijk ging ze ook weer mee naar beneden, want we moesten gaan. Eerst sprinkhanen halen en daarna wilde Kenneth nog even langs pap en mam om te helpen met een paar kasten naar boven tillen. Toen we terug liepen naar de auto moest en zou Jewel nog even hallo zeggen tegen Molly, dus liepen we daar ook nog even naar binnen en vervolgens weer naar huis. Onderweg dropte Kenneth mij bij de Chinees, zodat we nog een beetje op tijd konden eten en ik daarna nog de weekboodschappen kon gaan doen.

emmer

Dierendagwandeling van de Dogdancers

En toen was het zondag, Dierendag, de dag waar ik me al de hele week op had verheugd. ’s Ochtends deden we het rustig aan. Jewel besloot baasje wakker te maken op bed, ons malle beestje heeft de smaak te pakken!

’s middags hadden we een dierendagwandeling van de Dogdancers. Omdat ik de weg niet precies wist besloot ik eerst naar papa en mama te rijden en achter hen aan te gaan, veel fijner. De wandeling was prachtig, na een ochtend vol regen hadden we een heerlijke herfstmiddag met een zonnetje. Jewel en ik hebben enorm genoten en Jewel heeft nog heel leuk gespeeld met andere hondjes. Iets wat ik wel had gehoopt na woensdag, maar ook heel spannend vond. Gelukkig ging het hartstikke goed. En dat bevestigde voor mij echt dat woensdag puur hondentaal was op één hond gericht.

Na de wandeling zijn we nog wat gaan drinken en daarna reed ik achter papa en mama aan terug naar huis. Daar bestelden we ons een frietje en zo konden Jewel en Molly nog even lekker spelen. Daar maakten ze dankbaar gebruik van! Het was een onwijs gezellige middag/avond! Eenmaal thuis viel Jewel als een blok in slaap en ging ik ook vrij gauw naar bed.

En toen was de week om! 3 kantjes vol, bijna 2200 woorden rijker. Onwijs bedankt als je mijn hele week hebt gelezen. Het was er een met heel veel emoties. Door het huilen lijkt de emmer alweer wat leger, maar ik hoop dat ik toch nog deze maand een lang weekend vrij kan krijgen om die emmer even tot rust te laten komen. Hoe was jouw week?

Volg Bij Zus op FacebookInstagram en/of Pinterest voor meer updates en kijkjes achter de schermen!

3 Reacties

  1. oma
    oktober 5, 2020 / 12:06 pm

    Het was spannend genoeg, Kelly, om alles te lezen. Ik was aldoor benieuwd hoe de week verder verliep. Kiep die emmer maar gauw leeg, achter je laten wat geweest is, daar kun je niks meer mee en weg ermee!!
    Van de zondagmiddag heb je al weer volop genoten en Jewel ook. Een fijne dag nog, liefs oma xxx

  2. Roos
    oktober 6, 2020 / 9:39 am

    Jeetje Kelly, inderdaad een week waarin veel emoties hun best deden om jou stress te bezorgen. Verwerk ze, laat ze bezinken, emmer weer leeg, opnieuw schouders eronder en op naar weer nieuwe belevenissen. Succes!

  3. oktober 16, 2020 / 10:10 am

    Wat een eerlijk en mooi geschreven artikel Kelly! Wat balen ook, al die vervelende momenten op één dag en zeker als je in de ochtend al wat anders ‘bent/voelt’.

    Hopelijk gaat het volgende week weer beter. Gelukkig is ook alles goed afgelopen met de hond van de buurvrouw, schrikken zeg!

    Bedankt voor het delen en hou je haaks! <3

    Liefs
    x

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close Me
Looking for Something?
Search:
Post Categories: