&Zus update #41 achter de wolken schijnt de zon

wolken

Dat het druk zou zijn afgelopen week, dat wist ik, maar dat het zou lopen zoals het liep. Nee daar had ik niet op gerekend. Maar, zoals het mooie gezegde al zegt ‘Achter de wolken schijnt de zon’ en dat houd ik voor me! Ik neem je mee.

Ik kon het niet laten

wolken
Een warme chocolademelk met speculaasjes, heerlijk.

Het begin van de week was vrij rustig. Ik had me voorgenomen een dagje thuis te zijn, maar ’s middags knaagde het toch een beetje om op pad te gaan. Dus reed ik met Jewel naar de Jumbo in Belfeld en haalde ik voor Jill een ballon voor Olaf, een pak witte chocolademelk en een haakboekje voor mam. Vervolgens reed ik door naar Roermond. De eerste pitstop was bij papa en mama. Ik gaf Jill de ballon en het pak chocolademelk om vervolgens nog even gezellig te blijven kletsen. Jewel en Molly waren dolblij, alsof ze elkaar dagen niet hadden gezien. Daarna ging ik nog even langs bij pap en mam om vervolgens weer terug naar huis te rijden voor het avondprogramma. Die overigens ook iets anders verliep, want ik ging nog even kijken bij het huis van Kevin en Jill. Kevin heeft namelijk een huis gekocht aan de andere kant van het dorp, super leuk!

wolken
Met z’n tweeën even bij Mambo kijken. Deugnieten!

Achter de wolken schijnt de zon!

En toen begon mijn werkweek weer! Hoe gek ik ook ben op mijn werk, het was slopend, Slopend. Elke dag was het vol gas vooruit. Het regende, het waaide, af en toe was het droog en scheen tussen de wolken of erachter de zon, maar het was vooral heel zwaar. Het gewicht dat we in de tassen hadden was pittig te noemen, idemdito voor de planning die ik had. Maar goed het was een goede leer. In het vervolg moet ik echt veel beter luisteren naar mijn grenzen.

Last van haar oortje

Zo sneu om te zien!

Dinsdagavond belde ik voor het eerst de spoeddierenarts voor Jewel. Ze had onwijs veel last van een oor en ik was bang voor gehoorbeschadiging. Maar volgens mij belde ik onze dierenarts tijdens een dutje voor het slapen gaan. Het gesprek verliep wat moeizaam. En als ik met Jewel ging moest Jewel gelijk onder narcose. Dat vond ik nog een flinke brug te ver, dus besloot ik het even aan te kijken. Dat was de juiste keuze, want het herstelde na anderhalf uur en na een nachtje slapen voelde ze zich weer prima.

Hieperdepiep hoera, Olaf 3 jaar!

3
De aller allerliefste!

Gelukkig was er wel nog een mooie highlight in de werkweek! Onze lieve Olaf werd 3 en woensdagavond reden Kenneth en ik even naar hem toe om hem zijn cadeautjes te geven en te feliciteren. Het was een gezellige avond waarop we bowlde, puzzelde, danste, speelgoed ijsjes aten en kletsten. Hij heeft denk ik een hele gezellige verjaardag gehad!

Een weekend met veel quality time

Snuffelen bij de Action

Het weekend werd spontaan gevuld met allerlei mooie dingen. Zaterdagmiddag haalde ik de boodschappen op bij het pick up point van de Plus. Een hele beleving en stiekem toch wat duurder dan ik dacht. Ik had me bedacht dat ik de koopzegels wilde inleveren, maar dat ging dus niet. Een beetje jammer, maar goed, het was leuk om eens te proberen. Na de boodschappen reed ik naar Roermond. Even gezellig buurten bij papa en mama. Mandy en Olaf waren er ook en zo had ik even nog wat qualitytime met de kleine man. We gingen nog even langs de Action en daar koos Olaf een mooie doos met Hotwheels autootjes en ik nam er ook een spelletje voor Jewel mee. Olaf was gelukkig met zijn auto’s, Jewel was niet zo heel blij met het spelletje. Terwijl ik Mandy hielp met wat in elkaar te zetten vroeg papa of ik mee at. Daar zeg ik geen nee tegen, dus dat was heel gezellig!

Ze hadden er een flinke klusdag op zitten, dus bood ik aan met Molly een rondje te maken door het dorp. Een leuke uitdaging met zo’n vrolijke jonge hond aan de lijn, maar we kwamen heelhuids terug! Ik dronk nog een glaasje fris en daarna haalde ik een plank op bij pap en mam. Vervolgens reed ik door naar Kevin en Jill. Kenneth en Jewel waren daar om te helpen met een tafel opbouwen. En zo kon ik even kijken naar de woonkamer meubels.

Met z´n drieën boven slapen

Wachten op baasje..

Nu Jewel het trappen lopen onder de knie heeft gaat ze elke dag boven kijken of baasje nog thuis is. Heel schattig. Als ze hem dan niet vind gaat ze beneden voor de deur liggen. En van zaterdag op zondag besloten we dat ze eigenlijk net zo goed bij ons op de kamer kon slapen. Niet in bed, maar op haar kussen ervoor. Toen we zondagmorgen wakker werden sprong ze dus wel tussen ons in en ach, stiekem vond ik best wel heel leuk.

Even uitwaaien in het bos

wolken
Een mooi voorbeeld van achter de wolken schijnt de zon.

De zondagochtend besteedde ik aan het huishouden. Ik draaide verschillende wasjes, ruimde was op, ruilde mijn zomer- en winterkleding om in de kledingkasten en stofzuigde de rest van de bovenverdieping. De badkamer kreeg nog een sopje en daarna ging ik beneden verder. Een stofzuiger er doorheen, afval opgeruimd en de afwas. Rond 2 uur had ik in het bos van Swalmen afgesproken met papa en mama, Mandy en Olaf. We maakten een fijne wandeling door het bos en hadden enorm veel geluk met het weer. Het was genieten!

wolken
Hmmm..

Daarna dronken we nog een mok thee bij papa en mama thuis en vervolgens reden we nog even naar Jill en Kevin. Molly en Jewel raasde door de tuin, geweldig om te zien. Onderweg kwamen de donkere wolken ons tegenmoet en niet lang nadat we daar waren kwam er nog een flinke bui over en snelden we ons richting de auto´s. Jewel en ik reden naar huis, papa en mama, Mandy en Olaf weer terug naar Roermond en Kevin en Jill gingen nog even verder met klussen. De avond heb ik besteed aan erwtensoep maken, het schrijven van een groot deel van dit dagboek en een gedichtje dat ik hieronder plaats.

Goudklompjes

Ik ben mij enorm bewust van alles wat ik heb. Ieder goudklompje in mijn leven. Maar ik weet ook dat er mensen zijn die daar bewust van gemaakt moeten worden. Hiermee wil ik hen die het nodig hebben even doen inzien dat je goudklompjes in het leven hebt. Goudklompjes waar je voor moet vechten met alles wat je hebt. Geloof me, ze zijn het meer dan waard!

Na een week als deze had ik niet verwacht toch nog over de 1100 woorden met je te delen. Maar het is gelukt. Wat een week.. Niet te beschrijven. Op naar een rustigere week met een betere balans op werk en privé. En onthoud, alles komt goed, achter de wolken schijnt gelukkig de zon! Maak er een mooie, productieve week van en pas goed op jezelf en je goudklompjes.

Volg Bij Zus op FacebookInstagram en/of Pinterest voor meer updates en kijkjes achter de schermen!

1 Reactie

  1. oma
    oktober 12, 2020 / 12:06 pm

    Mooi beschreven, Kelly. Mooie foto’s, ook die van “achter de wolken schijnt de zon”. Daar zit ook een heel verhaal achter voor de familie. Ik heb er vertrouwen in, als je doet wat je kunt, komt het goed. Een fijne dag, groetjes van opa en oma xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close Me
Looking for Something?
Search:
Post Categories: