39   43
28   48
33   70
28   87
27   71
31   84
40   81
32   80

&Zus update #47 de toeterende trein en een mooi zoekplaatje

trein

Het heeft even geduurd eer ik dit dagboek kon plaatsen, maar ik laat me niet helemaal klein krijgen! Afgelopen week had ik prachtige momenten met mijn lieve neefje, maakte ik een zoekplaatje van een roodborstje en toeterde er een voorbijrazende trein naar ons. Gouden momenten om te delen.

Snuffelen tussen de kerstspullen

trein

Toen ik maandagmorgen mezelf afvroeg wat ik allemaal wilde doen kwam ik tot de conclusie dat ik eigenlijk ook nog wel even wat wilde gaan ondernemen. Ik vroeg mijn zusjes wat ze voor plannen hadden en toen rolde er het idee om even te gaan snuffelen bij Bij Stox uit. Het was heerlijk om weer door alles heen te snuffelen en allerlei lichtjes te zien. Echt genieten! Eenmaal terug lunchte ik gezellig mee en daarna reed ik richting huis.

Les 2 van de Instagram cursus

Ik ging met Jewel aan de wandel en daarna dook ik achter de computer. Om vervolgens erachter te komen dat ik lichtelijk tijd tekort kwam. Ik wilde namelijk heel graag, voor dat we weer een livevideo hadden van de Instagramcursus , het werkboek hebben ingevuld. Een hele klus, omdat het onderwerp belemmeringen was. En het is soms best lastig om naar jezelf te kijken en tegen jezelf te zeggen wat je tegen houdt. Bij mij kwam eigenlijk de conclusie dat ik vooral last heb van het idee wat anderen van me zouden kunnen vinden. En dan met name de oude bekenden, vooral die van pak hem beet 20 jaar geleden. Een hele tijd geleden deelde ik namelijk een grappig muziekfilmpje van mezelf en kreeg ik in de gaten dat er een vriendengroepje precies die story hadden bekeken. Alsof ze iedere dag als eerste in de rij staan om me weer te pesten, alleen nu zonder dat ik het weet. Kijk dat het zo kan zijn is gewoon een feit, maar ik moet het loslaten, want ik zal er nooit achter komen. En als dat me tegen houdt om te groeien in wat ik leuk vind is dat doodzonde.

Op naar de appeltaart

Mijn werkdag was dinsdag kort, ik had namelijk 1 kleine piek en 1 gewone dalwijk. De hoeveelheid pakjes was indrukwekkend, maar voor de rest viel het mee. Ondertussen kreeg ik verschillende appjes van Jill dat ze een appeltaart had gebakken. Een paar mooie foto’s en een paar keer de opmerking dat hij zo lekker rook. In eerste instantie had ik me bedacht dat ik thuis zou blijven, maar Kenneth was op tijd thuis en Jewel was op van het spelen met 2 grote honden. Dus gewapend met een bus slagroom en een Kinder surprise ei voor Olaf ging ik die kant uit. Het enthousiasme van hem als hij me ziet is geweldig. KELLY! Ik at een stukje overheerlijke appeltaart en genoot van Olaf die bij mij op schoot een filmpje van auto’s bekeek.

Even langs bij mam

Niet lang voor ik weer richting huis wilde gaan werd ik door Kenneth gebeld. Hij wilde ’s avonds nog even bij mam langsgaan. Dus besloot ik maar gelijk naar hun te lopen en daar te bekijken wat we deden met eten. Zo geschiedde dat thuisbezorgd bij pap en mam langs kwam. We hebben een hele tijd gekletst en tegen achten ging Kenneth weer naar huis en ik nog even naar papa en mama. Nog even knuffelen met Olaf, nog een puntje appeltaart (moet kunnen!) en tegen tienen ging ik ook weer naar huis.

Dat is mijn fluff vrouwtje

Woensdagochtend ontdekte ik dat Jewel nog behoorlijk wat los haar rondom haar nek had. Met koekjes in de ene hand en de herderskam in de andere hand ging ik aan de slag. Jewel vond de koekjes prima, maar toen ze haar fluff op tafel zag liggen sprak haar koppetje boekdelen. Beledigd met een grote B. Sorry vriendin!

Na het werk was het tijd om achter de schermen aan de slag te gaan. Er stond genoeg te doen en gelukkig had ik daar ook tijd genoeg voor. Kenneth was namelijk voor het eerst sinds tijden pas rond 7 uur thuis. Ik maakte het makkelijk met eten uit de oven en magnetron, zodat ik in de tijd dat hij er nog niet was even kon knallen voor Bij Zus. Ideaal! En ‘s avonds nam ik de avondwandeling voor de vorm ook maar over.

Onze kleine saboteur

Donderdagochtend had ik zin om even met Jewel buiten te spelen. Een gezellig tafereel met wat balletje gooien en trek spellen met de flos. Ze kreeg dorst en nam haar balletje mee richting de vijver. Ze legde haar balletje erin en ging zelf drinken. Met als gevolg dat ze het balletje er niet meer uit durfde te halen. Toen ik hem eruit had gehaald leek het even of ze het opnieuw zou doen, maar ze had geleerd! Ze legde het balletje tussen de stenen op de kant. Zo aandoenlijk en grappig tegelijk!

trein

Na het werk en de middagwandeling met Jewel ging ik boven aan de slag. Ik moest namelijk het beddengoed even verschonen en ik kreeg het ineens ook op mijn heupen om de boel verder wat op te ruimen. Dat laatste ging vrij snel over, maar het beddengoed verschonen werd ook nog eens behoorlijk gesaboteerd. Jewel had hoogte gekregen van wat ik aan het doen was en besloot gewoon bovenop de matrastopper te gaan liggen. Als in “Zo vrouwtje.. Succes!”. Echt, af en toe is het me er eentje. Ik heb dubbel gelegen! Maar uiteindelijk is het wel gelukt hoor.

Zoek het roodborstje

trein

Vrijdag had ik een drukke werkdag en was ik, ondanks dat ik maar een wijk had, toch even onderweg. Bij thuiskomst besloot ik niet te lang op mijn stoel te blijven zitten, maar Jewel aan te lijnen en weer richting het bos te gaan. Even lekker wandelen en afschakelen. Terwijl we aan het lopen waren zag ik een roodborstje op een tak gaan zitten en dat gaf een heel bijzonder zoekplaatje. Ik kreeg het niet haarscherp op de foto, maar ik ben toch benieuwd of jullie het ook een zoekplaatje vinden.

Rond 6 uur kwam de kapper en had ik een leuke missie op de planning. Ik had op internet ‘curtain bangs’ gezien. Een soort pony. Ik had er al een paar dagen over lopen denken en ik vroeg haar of ze me in die vorm kon knippen. Natuurlijk waarschuwde ze me dat het niet hetzelfde zou zijn, maar ik vond het effect wel heel leuk. En dat heeft ze gedaan! Voor mijn gevoel valt het door mijn krullen niet echt op, dus ik moest een beetje wennen. Maar nu ben ik er heel blij mee! De foto houden jullie tegoed.

Verbrand aan het gourmetstel

Toen ik zaterdag terug kwam van een korte werkdag was het tijd voor een goedgevulde planning. Ik maakte het filmpje over mijn vriendenboekje, deed de boodschappen en probeerde nog tijdig wat te doen voor Bij Zus. Maar ik kwam niet uit met de planning, dus toen rond half 5 Jill en Kevin onze kant uit kwamen heb ik het maar los gelaten.

We hadden met Jill en Kevin afgesproken om te gourmetten en een spelletje te spelen. Heel gezellig! Tijdens het gourmetten was ik wat eigenwijs en wilde ik zelf, om de hoek van het gourmetstel, de satésaus pakken. Het resultaat is een 5 cm grote, in de vorm van de bocht, verbrande plek. Met na een nacht slapen ook nog een wondje. Achja, kan gebeuren. In eerste instantie voelde ik het niet eens verbranden. De avond was verder heel gezellig. Jill en ik hebben hele leuke plannen gemaakt die jullie gauw genoeg zullen zien en we hebben nog met z’n vieren Raymann gespeeld op de Switch van Jill.

trein

De dag waar ik me op had verheugd

En toen was het eindelijk zondag! Een dag waar ik me enorm op had verheugd. ’s Ochtends werkte ik aan de vlog voor Bij Zus en ondertussen bakte ik ook nog een brood. Rond kwart over 1 stapte ik dan eindelijk in mijn auto naar Roermond.

De pieten aan de deur

trein

Normaal komen de Sint en pieten ieder jaar met de boot naar het dorp waar mijn ouders wonen. Dit jaar hadden ze bedacht om met de pieten huis aan huis te gaan. Super leuk! En zo zouden er tussen 2 en 5 een tweetal pieten aan de deur staan. Kwart over 2, half 3 waren ze er. Dus ik nam Olaf op de arm en met z’n allen gingen we via de achterdeur en de voordeur richting oprit. Ik zette Olaf op de grond en toen kwam hij al heel snel los. PIETJES! Hij gaf ze een knuffel en durfde ook met ze op de foto. De pieten hadden nog 2 cadeautjes voor hem die hij terplekke met Mandy open maakte. Het inpakpapier gaf hij terug aan de pieten. Zo schattig. En toen de cadeautjes waren open gemaakt en een dankjewel was gezegd, zwaaide hij ze tot om de hoek gedag. Zo, zo mooi. Het was echt onwijs leuk om mee te mogen maken.

De trein die naar ons toeterde

trein

Daarna was het tijd voor een lekker stukje appelcitroenvlaai en de aftrap van Fortuna Sittard – Feyenoord! Na de vlaai had ik eigenlijk wel zin om even met Olaf en z’n skelter naar buiten te gaan, dus zo gezegd, zo gedaan. Jill en Kevin gingen met me mee en waar ik eerst dag een kort rondje dorp te doen werd dat een behoorlijk stuk buitenom. Olaf wilde namelijk graag naar de trein. En dat was prima, maar ome Kevin had vervolgens het idee voor een heel leuk rondje waarbij Olaf zonder veel verkeer om hem heen kon fietsen. Maar doordat het al middag was, was hij eigenlijk langzaam best moe. En toen kwam op een derde van de wandeling dus het op een na mooiste, een Olaf bij de een op de arm en de skelter bij de ander onder de arm. Hilarisch! De hele weg hebben we gewisseld.

Ondertussen amuseerde we ons prima en vroeg Olaf regelmatig of er een trein kwam. Toen ik eindelijk een trein in de verte hoorde kwam het allermooiste. We gingen iets verder van het spoor af staan, zodat als de trein langs kwam wij hem goed zagen. De machinist had ons geschoten en toeterde toen hij voorbij kwam. Nou, dat koppetje, die ogen, hij straalde, hij glunderde, zo puur. Ongekend. Ik heb er geen woorden voor. Maar het feit dat hij er maandagmorgen opnieuw over de trein begon betekende dat het voor hem ge-wel-dig was geweest en echt indruk had gemaakt.

En dat was afgelopen week! Ik kijk er al met al met veel plezier op terug. Voor nu wens ik je nog een fijne avond en anders een fijne dag.

Volg Bij Zus op FacebookInstagram en/of Pinterest voor meer updates en kijkjes achter de schermen!

Volg:

1 Reactie

  1. Oma Tine
    november 26, 2020 / 5:35 am

    Mooi geschreven, Kelly. Voor mij veel nieuws, heerlijk dat je er zo van geniet. Het zal fijn zijn al je dat oud zeer helemaal achter je kan laten, ballast, weg ermee! Een fijne dag, liefs oma xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.