&Zus update #48 een hele spannende week

&Zus update #48 een hele spannende week

De meest uitgesproken zin van deze week is toch wel “Het is wat..”. Een zinnetje dat je vooral zegt als je de juiste bewoording niet kan vinden of als je gewoon even niet weet wat je moet zeggen. Wat was het een spannende week en wat ben ik ongelooflijk trots.

Werken aan mijn unieke sausje

Mijn vrije maandag bestond afgelopen week weer uit een aantal leuke dingen. Zo startte ik de dag met mijn instagramcursus. Na een rondje lopen ging ik gelijk aan de slag en dat was maar goed ook, want toen ik bijna klaar was begon de livesessie van de week. Een van de lessen waar ik me enorm op had verheugd. Het ging namelijk over mijn unieke sausje en daar had ik wel wat support bij nodig!

spannende

Na de les reed ik naar Roermond om met Mandy, Olaf en Jill naar Bij Stox te gaan. We gingen voor de tweede maandag op rij snuffelen en dat was beregezellig. Olaf kreeg van Mandy een oliebol en die at hij met zoveel smaak op. Geweldig om te zien! Ik moest er wel een foto van maken. Na ons rondje tuincentrum reden we nog even langs de Lidl voor broodjes en daarna lunchten we gezellig even met z’n allen bij papa en mama. Ik reed daarna naar huis voor mijn middagprogramma!

Eerst een wandeling met Jewel. Een stukje dorp, een stukje bos en vervolgens wilde ik via het dorp weer terug. Ik stak de straat van opa en oma over en toen had Jewel het geschoten. Opa was in de voortuin bezig, dus liepen we er even heen. Opa riep oma dat ik er was en Jewel riep op haar manier dat zij er ook was. Logisch, ze weet namelijk dat ze van hun altijd een “grote mensen” koekje krijgt.

Na een gezellige babbel wandelde ik weer naar huis om verder te gaan met het unieke sausje! Ik veranderde de kleuren van de website, zodat ze weer mooi aansloten bij het logo en ook de branding van Instagram en Youtube paste ik aan. We zijn weer terug bij het mooie lichtblauw. Ik had er de hele middag werk aan, maar ik vond het heerlijk om te doen. En zo was ook voor ik het wist de dag weer om.

Een spannende week begon..

Dinsdagochtend wilde ik voor het werk nog even de vlog in elkaar zetten, dus na mijn ontbijt ging ik daar lekker mee aan de slag. Tot ik iets voor 8 een telefoontje kreeg van Jill. Mijn gevoel zei gelijk dat er iets goed mis was, dus ik nam vlug op. Oma had mama gebeld dat opa niet goed was geworden en de ambulance onderweg was. Ik vroeg Jill wat ze wilden; of ik naar oma of ik naar Roermond. Ze vroegen of ik naar oma wilde gaan.

Ik wist niet hoe snel ik Jewel de bench in moest krijgen, ik trok mijn jas aan, pakte mijn sleutel en tas, klapte de deur achter me dicht en begon te rennen. Met het lood in mijn schoenen rende ik de straat uit naar de straat schuin achter ons. En waar dat normaal zo dichtbij voelt, voelde het nu mijlenver. Ondertussen mijn oren gespitst op het geluid van een ambulance, maar die hoorde ik nog niet.

Opa had een beroerte gehad

Ik kwam aan en oma riep mij naar boven. Ik zag opa en ik wist gelijk hoe laat het was. Op internet en tv word je vaak verteld dat er bepaalde symptomen zijn als iemand een beroerte heeft/ heeft gehad. Ik zag aan opa’s mond dat het nog wel eens dat kon zijn. Op zo’n moment weet je dan ook totaal niet wat je moet doen. Hij had nog geen sokken aan, dus die deed ik hem vlug aan en ondertussen gaf ik oma de tip om verder te gaan met zich klaar te maken voor de dag. Ik bleef bij opa en toen was het vooral wachten. En wat duurt wachten op een ambulance lang!

Uiteindelijk kwamen ze aan en controleerden ze opa op allerlei zaken. Ondertussen kwamen papa en mama ook aan, dat was heel fijn. Na de controles legden ze opa op een luchtbed en droegen ze hem met hulp van papa naar beneden richting de brancard buiten. Dat was beter dan wanneer de brandweer moest komen om te helpen. Ik bleef boven om oma te helpen nog wat spullen van opa te pakken. Een broeder kwam nog terug naar boven om te controleren of ze alles weer hadden en die gaf aan dat ze een bloedpropje in de hersenen vermoedden. Bijzonder knap hoe snel die mensen kunnen schakelen.

De ambulance was net weg toen mijn neef en tante aankwamen. We spraken af dat zij oma meenamen en papa en mama mij weer naar huis brachten. Ze dronken nog even een kopje koffie en toen ik weer rustig was gingen ze terug naar huis. Ik had maar een dal wijk, dus die wilde ik ook gewoon wegbrengen. Ondertussen kreeg ik verschillende spannende updates over opa. Hij had een hele zware beroerte gehad en werd snel geopereerd. Thuis alleen met Jewel afwachten was niet te doen, dus na het werk reed ik met haar naar Roermond. Zo was er wat afleiding van Olaf en ook iemand om mee te praten. Uiteindelijk kregen we bericht dat de operatie goed was gegaan en dat hij al een aantal dingen kon, maar er ook nog een aantal dingen heel spannend waren.

spannende
Een voordeel voor deze twee was dat zij veel tijd samen hadden. Samen spelen, samen eten, samen slapen, een feestje voor ze.
Lichtpuntjes tijdens het uitlaten van de hondjes. Ik zag een eekhoorn door de bosjes en wist hem heel dichtbij te halen!

Een ongelooflijke doorzetter

De dagen erna waren dan ook hele spannende dagen, maar gelukkig was hij wel stabiel met een ongelooflijke wilskracht en doorzettingsvermogen. Dat merkte je ook terug in de updates die er in de dagen erna volgden. Stapsgewijs zit er verbetering in en daar zijn we ongelooflijk trots op! Hij doet echt onwijs zijn best om zo snel mogelijk weer thuis te zijn. En dat vind ik zo, zo, zo knap. Hij zegt steeds “Het komt goed.” en als opa dat zegt moet je daar ook op vertrouwen. Ik ben heel trots op hem!

In de tussentijd van de updates werkte ik gewoon door en probeerde ik te helpen daar waar ik kon. Woensdag schreef ik het dagboek dat ik eigenlijk dinsdag zou plaatsen en was ik grotendeels thuis. Aan het eind van de middag ging ik nog even het dorp in om 24 cadeautjes te scoren voor de december swap. Donderdagmiddag was ik laat klaar en liep ik, toen Kenneth thuis bij Jewel was, nog even naar oma. En vrijdagmiddag was ik weer in Roermond. Mama ging voor het eerst naar opa en ik paste samen met Jill op Olaf. En haalde Mandy aan het einde van haar werkdag weer op.

Samen boodschappen doen

Zaterdagochtend nam ik oma mee naar de Jumbo om boodschappen te doen. En dat was gezellig. Gek, maar gezellig. En zo zie je dat verdriet en plezier héél dicht naast elkaar liggen. Oma had nog een volle spaarkaart voor pannen en daar mocht ik er een van kiezen. Zo lief! Ik koos trouwens een hapjespan, want die stond al sinds vorig jaar op mijn lijstje. Na de boodschappen dronk ik nog een glaasje limonade bij oma en rond half 10 vertrok ik naar het depot voor mijn laatste wijk. Ook een dal!

spannende
Kevin en Jill waren aan het discussiëren, Jewel dacht het hare ervan..

Onderweg naar huis besloot ik bij Bakker Bart nog wat broodjes te halen voor de lunch en kwam ik op het idee om te kijken of Jill en Kevin in hun huis waren. Dat waren ze, dus nam ik een broodje op de hand, lijnde ik Jewel aan en liep ik even die kant uit. We kletsten, ik bekeek wat nieuwe dingen en daarna wandelde ik weer terug naar huis. De conclusie van reistijd werd: lopend 30 minuten, fietsend 10/15 minuten en met de auto ongeveer 5 minuten. Weten we dat ook weer!

Een nieuwe tuin tafel

Gezellig samen in een kleinere auto. Hilarisch!

Kenneth was ondertussen met pap naar Utrecht gereden om een spoel te halen. Dat wordt namelijk volgend jaar de nieuwe tuintafel! Niet lang nadat ik terug was kwamen ze aangereden. Na het uitladen gingen Jewel en ik mee in de auto naar Roermond. Ik moest nog 10 cadeautjes scoren voor de december swap en die wilde ik even halen bij de Action. Jewel mocht even bij pap en mam blijven en wij brachten de auto terug naar vrienden van pap en mam. Die hadden namelijk, heel lief, de auto uitgeleend aan ons. (Dank jullie wel Frans en Clarie!).  Vervolgens gingen we met de eigen auto naar de Action en daarna weer naar Jewel. ’s Avonds deed ik nog de weekboodschappen en toen was de zaterdag alweer bijna om!

Mijn eerste verjaardagsfeestje

Zondag hield ik alvast mijn verjaardag met Kenneth en pap en mam. Voor het “verjaardagsontbijt” had ik worstenbroodjes gehaald, want daar had ik zin in. Daarna liet ik Jewel uit en haalde ik nog wat laatste boodschapjes bij de Plus. Voor oma haalde ik een brood en dat bracht ik gelijk even door naar haar. Wat ben ik blij dat ik dichtbij woon en dit soort kleine dingen kan doen. Maar ik moet ook even schrijven dat ik onwijs trots ben op haar. Hoe ze het allemaal doet, alles oppakt wat moet en toch probeert de boel te laten rijmen. Echt, wauw! Nadat ik nog even wat had gedronken en had gebabbeld ging ik weer door naar huis.

Ik bakte een appeltaart, alweer zonder een mooie bovenlaag, maar niet minder lekker. Vervolgens hielp Kenneth me even met het huishouden en iets voor 3 kwamen pap en mam. Met hele lieve cadeautjes! Van Kenneth kreeg ik een mooie sticker en mok met mijn site en slogan voor op de achterruit. En hij had een prachtige ring gekocht! Die is alleen iets te groot, dus die moeten we even ruilen. En van pap en mam kreeg ik een envelop, een fashioncheque en een mooie beauty adventskalender. Ontzettend lief. ’s Avonds bestelden Kenneth en ik sushi en toen was mijn pre verjaardagsfeestje alweer voorbij!

spannende

Het is wat, het was wat en het gaat nog wat worden! Vandaag vier ik mijn 26e verjaardag met mijn ouders, zusjes, Olaf en oma. En dan mag ik vanavond naar opa! Wat kijk ik daar enorm naar uit! Een beetje spannend, maar ik kan niet wachten om hem weer een high five te kunnen geven en even met hem te babbelen. Zo hoop ik de beelden van dinsdag een plaatsje te kunnen geven, want ik weet dat opa alweer een heel stuk verder is, maar als je het dan zelf ziet is denk ik heel fijn. Ik wens je een mooie week met hopelijk niet teveel spannende dingen!

Volg Bij Zus op FacebookInstagram en/of Pinterest voor meer updates en kijkjes achter de schermen!

3 Reacties

  1. T. Zweers
    november 30, 2020 / 11:54 am

    Nogmaals gefeliciteerd met je verjaardag.
    Sterkte met opa en de groeten aan oma.
    En natuurlijk de groetjes aan de rest van de familie

  2. oma
    december 5, 2020 / 7:24 pm

    Heel mooi en aangrijpend geschreven, Kelly. Voor mij “kippenvel” . Late reactie, maar je weet dat opa al in het Zorghotel is en nog steeds vooruit gaat en het daar heel goed heeft. We gaan nu bijna naar “het was wat” , hopen we. Een dikke knuffel van oma en een fijn weekend samen met Kenneth! xxx

  3. Toos
    december 5, 2020 / 9:29 pm

    Dit was weer een hele mooie blog Kelly. en we duimen er voor dat opa snel weer opgeknapt is en weer naar oma kan. Fijn weekend en de groetjes Toos

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close Me
Looking for Something?
Search:
Post Categories: