1   29
0   30
1   35
0   38
2   33
1   31
2   37
0   31

&Zus update #7 mee op avontuur

&Zus update #7 mee op avontuur

En voor ik het wist waren er alweer 2 weken om! Ik neem je mee op avontuur en door de verdrietige gebeurtenissen heen. Er is best wel wat gebeurd en ik ga mijn best doen om met de leukste en mooiste foto’s het verhaal te vertellen.

Werken

Er was genoeg te doen op het werk! Ik maakte aardig wat uurtjes om te zeggen dat ik er tot nu toe +14 op heb staan. Met het oog op de vakantie vind ik dat wel fijn. Ondertussen genoot ik van het mooie weer en was ik zoals je kan zien blij dat het weekend was! Maar ik heb me ook geërgerd en het gevoel gehad dat ik op strafkamp was. Niet zo handig.

Een “boterbriefje” nodig

Dat strafkamp gevoel lag trouwens aan de manier hoe ze om waren gegaan met mijn verlof omtrent de uitvaart van oma. De regelgeving is nogal ouderwets binnen Post NL. Begrijp me niet verkeerd, maar ik ben van mening dat je tegenwoordig geen “boterbriefje” meer nodig hebt om aan te tonen dat je familie bent van iemand. Wanneer je samenwoont met je vriend(in), waarmee je een relatie hebt, dan moet dat toch eigenlijk voldoende zijn om familie te zijn van hem of haar. Maar nee hoor, ik was toen ik belde om vrij te krijgen, géén familie. Ik moest gewoon verlof indienen.

Met als gevolg, toen ik van het kastje naar de muur was gestuurd, ik ook nog eens werd gebeld waarom ik verlof had aangevraagd. En toen dat een misverstand werd plofte er een bommetje van binnen. Neem daarbij dat ik de post van de dag dat ik verlof nodig had gedeeltelijk de zaterdag erna moest bezorgen, weliswaar op eigen initiatief, om de planning uit te helpen.. Gaf mij dat het gevoel alsof ik gestraft werd voor het feit dat ik vrij nodig had.

De zaterdagen goed gevuld

14 september hadden we een reünie met de oud collega’s van pap. Een hele gezellige avond met allemaal chauffeurs en chauffeursvrouwen. Het werd een avond met een hoop kletsen, drinken en smikkelen van de frietkraam die op de oprit stond. Er brandde nog een vuurtje waar uiteindelijk iedereen zich nog (om en om) voor wist te nestelen. Heerlijk.

21 september hadden we straatfeest! Na het sporten en een strafkamp op het werk was het tijd om met de buren samen te komen en wat te drinken. Ze hadden nog een leuke act georganiseerd waarbij een tovenaar langs kwam. En die was echt heel goed! Super leuk. Daarna was er een barbecue waar we goed van hebben gesmuld. Lekker vlees en zelfgemaakte salades. Top! Rond een uurtje of 10 hield ik het voorgezien, moe en last van (ik vermoed spanning) de buik, dus ik dook de bank op. Kenneth kwam pas rond 1 uur binnen, dus die had het zeker leuk gehad.

Oma

Weer eens op bezoek bij oma!

Vorig weekend was een hectisch en verdrietig weekend. Zondag, 15 september, ging ik met mam mee naar oma. Alsof het zo moest zijn verreden we ons 2 keer rond het ziekenhuis om vervolgens een telefoontje te krijgen of we daar een pleister wilde halen voor oma. We gingen op bezoek, mam gaf oma pap en pudding, we bleven nog even en rond 3 gingen we weer naar huis. Ik had gemengde gevoelens, ik was een soort van geschrokken. Ik wist namelijk wel hoe de stand van zaken was, maar het kwam toch harder binnen dan ik dacht.

’s Avonds kregen Kenneth en ik een telefoontje dat het foute boel was en oma achteruit was gegaan. Thuis blijven was voor mij geen optie, dus uiteindelijk ging ik terug naar mam die inmiddels al bij oma was samen met familie. Een voor allen, allen voor een, was wat ik dacht. Het voelde even alsof ik weer naar Roermond aan het jagen was voor de bevalling van Olaf, alleen zat ik nu in een groene auto en was ik onderweg naar iets bij lange na niet zo leuk als de geboorte van Olaf. Rond 1 uur ’s nachts besloten we toch thuis te gaan slapen en de volgende ochtend op tijd weer daar te zijn.

Een verdrietige dag

16 september, rond 9 uur was ik weer terug bij oma en mam.. Ik had zelf heel sterk het gevoel dat ik er gewoon moest zijn, dus daar luisterde ik dan ook naar. De ochtend was chaotisch door een misverstand bij de vervangend huisarts. Mieke en Henk kwamen ondertussen gelukkig ook en Mieke bleef bij oma toen wij rond 1 uur naar huis gingen. Ik vertrok met het idee dat ik nog wel een keer terug zou gaan, maar ook met de hoop voor oma dat ze niet zo lang meer pijn hoefde te hebben. Iets voor 2 belde mam op dat ze terug moest, ik vroeg nog of ik ook moest komen, maar we vonden het allebei volgens mij wel beter als ik dat niet deed. En rond half 3 belde ze dat oma overleden was. Dan schuift zonder pardon even de grond onder je voeten vandaan. En realiseer je je dat je nooit meer op tijd had kunnen zijn.

Omdat pap ’s avonds niet thuis was reden we rond half 10 ’s avonds nog naar mam, zodat ze niet alleen thuis zou komen. Even een dikke knuffel, afleiding van Jewel en kletsen. Zo begon een week vol verdriet en geregel voor hun, maar ook voor mij gezien het gedoe bij de post. Woensdag mocht ik nog even naar oma toe en het was net alsof ze sliep. Heel bijzonder. Achteraf ben ik ook blij dat ik haar nog even heb gezien, ze lag er namelijk zo ziek bij toen ik haar voor het laatst zag en nu was het toch weer meer oma. Zonder pijn, niet meer ziek, in rust, gewoon oma.

Een mooie uitvaart

Vrijdag 20 september was oma’s uitvaart. Hij was mooi en ik denk ook precies zoals oma het wilde. Mooie liedjes en mooie woorden die oma goed omschreven. De blog die ik de dinsdag na haar overlijden schreef mocht ik tijdens de uitvaart voorlezen en dat was een hele eer. Met een hoop slikken kwam ik de lap tekst wel door. Ik kreeg een zee aan complimenten tijdens de koffietafel en daarmee wist ik dat ik het goed had gedaan. En ik hoop dat oma dat ook vond! Mijn familie in ieder geval wel en daar ben ik heel dankbaar voor.

Qualitytime met Olaf

Door alle gebeurtenissen wist ik mij thuis niet zo goed een houding te geven. Ik knuffelde met Jewel, probeerde dingen te doen en was wat meer in Roermond. Zo ging ik donderdag naar papa en mama om te kletsen en te spelen met Olaf. Ik leerde hem om met zijn fantasie rond te rijden en daarna speelden we nog in de auto van mij en Kevin. Muziek aan, achter het stuur, toeteren, vakjes open en dicht. Het was fijn om even mijn aandacht te kunnen verzetten met de kleine man!

avontuur

Sporten

avontuur

Afgelopen zaterdag was onze eerste keer sporten. We startten met een 0 meting. Eerst de fiets op, vervolgens kijken naar de hoeveelheid kracht en zuurstof en toen door voor ons eerste rondje. Ik ging eerst de fiets op, vervolgens had ik een training voor de benen (?), daarna mocht ik mijn armspieren trainen, vervolgens nog mijn buik en rugspieren en we sloten af met de loopband. Ik kan je zeggen, als nieuweling, dat dit een hele ervaring was. Vooral het stukje waarbij de gewichten niet op elkaar klappen was uitdagend!

Avontuur met Jewel

avontuur

We maakten weer wat leuke dingen mee met onze Jewel. Zo lag ze er weer veel te schattig bij. Zat ze als een schoothondje bij haar baas op schoot. Ze hielp me met mijn huishoudelijke klusjes en het maken van de blogfoto’s! Maar ook was ze een avondje met Jill en Kevin! Die pasten op haar op toen wij de reünie hadden! Kevin en Jill verwenden haar enorm. Ze had volgens mij een heerlijke avond, want ze was niet super enthousiast toen we thuis kwamen. Meer zo’n “oh, jullie ook hier?”. Oh en verder heeft ze nu ook vaker het bos en het losloopveldje gezien!

avontuur
avontuur

Ook gingen we met haar en pap en mam wandelen in het zuiden afgelopen zondag. Een heerlijke middag die voelde als een groot avontuur! Eerst een ijsje eten in Epen, vervolgens daar de natuur in en toen door naar Vaals waar we een stukje door het bos gingen en nog wat dronken op het terras. Het was genieten! Maandag ging ze mee met me naar Roermond, omdat de auto een APK nodig had en die er al vroeg moest zijn. We gingen bij mama wat drinken en bleven gezellig hangen. We haalden de auto op en daarna kwamen Olaf en Mandy. En ook dat ging super goed! Zo fijn! Ze was helemaal op toen we thuis waren, maar volgens mij had ze ook enorm genoten.

avontuur

Leuke items binnen gekregen

Jewel en ik kregen trouwens nog een leuk pakketje binnen. Jewel kreeg van Likewoof een tas met @sweet life of Jewel op. Die hadden we gekocht met een cadeaubon die mama voor ons had gewonnen. En ik kocht nog een leuke Funko Pop van Betty Boop! Vroeger was ik fan van haar en deze Funko Pop wilde ik graag hebben. Kenneth had nog wat ruimte over in zijn Funko Pop collectie, dus toen zag ik mijn kans schoon.

Oh en vergeet de herfstdingetjes niet die ik heb gekocht. De vensterbank heb ik aangepakt en binnen ziet het er nu ook een stuk gezelliger uit!

En zo heb ik nog genoeg andere dingen meegemaakt! Maar dit waren denk ik voor nu wel even de dingen die ik wilde delen in mijn dagboek. Hoe gaat het met jou? Ben jij nog op avontuur geweest?

Volg Bij Zus op FacebookInstagram en/of Pinterest voor meer updates en kijkjes achter de schermen!

Volg:

1 Reactie

  1. oma
    september 26, 2019 / 12:17 pm

    Je had leuke maar ook minder leuke gebeurtenissen beschreven en het lezen bleef spannend. Het zijn aparte weken geweest en het afscheid van oma was heftig. Een fijne dag nog, Kelly. Ik hoop dat je klaar bent met je werk, het weer is “nat”. Groetjes van oma xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.